Ben en Mieke Bal-Nefkens
Dorpsstraat 79
3632 AS Loenen a/d Vecht
0294-23.38.70
benbal@caiway.nl

26 januari 2011

Aan al onze donateurs en verdere helpers.

De afgelopen drie jaar hebben we in deze jaarverslagen in drie afleveringen het interview afgedrukt dat Ben met Zoe, onze tussenpersoon, had tijdens haar bezoek aan ons in december 2007. Het is na te lezen op de website, waarover hieronder meer. Omdat deze stof nu op is, hebben we een nieuw plan opgevat om aan interessante verhalen te komen over en rondom ‘ons’ weeshuis. We hebben het al eens eerder genoemd, maar het wordt nu menens.

Tot nog toe hebben we nooit naar Zambia willen reizen, ook omdat dat voor ons een prijzig ondernemen is, maar vooral uit een zekere gêne om daar als postkoloniale blanke weldoeners te gaan rondlopen. Om de genoemde reden hebben we ons nu maar eens over deze bezwaren heen gezet. Niet wij samen, maar Ben en ons bestuurslid Nino, die immers samen met zijn zus Eva zich bereid verklaard heeft om dit werk in de toekomst, mochten wij te oud worden, van ons over te nemen, gaan een weekje naar Lusaka en Chilenje, met het doel, zoveel mogelijk indrukken op te doen van het huis, de township, de stad, het land, Deborah, de assistentes, en bovenal de kinderen om wie het te doen is, zodat we over dat alles weer aan jullie kunnen rapporteren.

Een eerste interessant detail trad meteen al aan het licht toen we dit plan bespraken met Zoe, die ons afgelopen zomer opnieuw bezocht heeft. We spraken de wens uit om ook eens in het weeshuis te kunnen overnachten, gewoon op een kampeermatrasje op de vloer, om mee te maken wat er ook ’s nachts, met gemiddeld zestien kinderen in een vierkamerhuis, allemaal gebeurt. Zoe zei dat dat geen uitvoerbaar plan was. Als gezien wordt dat twee blanke mannen daar overnachten, is de kans op gewelddadig bezoek ongeveer honderd procent: blank = geld.

Niettemin is het plan langzamerhand gerijpt om zo’n reis, ook zonder overnachting in het weeshuis, a.s. juni te gaan maken. Dat is een geschikt moment omdat het hete seizoen dan voorbij is (onze winter is immers hun zomer), en het regenseizoen nog net niet begonnen. We zijn al doende met de vaccinaties, en we waren net toe aan eerste studie van de visa en de dienstregelingen van de luchtvaartmaatschappijen, toen ons op 28 december de volgende mail bereikte van Zoe.

Dear Ben,

Sorry for the late response, we have been undergoing some training on the upcoming elections. I forgot that next year is our general elections and there is great fear of there being violence, especially that all our recent by-elections have been marred by violence. The dates you have proposed are fine for now, but I need to keep you updated on the situation here as we enter next year… its rumored that we might have elections during that time as government is trying to catch the opposition unaware, since most of our elections are held between October and November, but I will let you know.

My fear for now is that the orphanage is in a high risk area… the last thing people in
that community will want to see are two white people in their neighborhood at the
time of campaigns, they might mistake you for spies or something lol *)

So let’s keep in touch and once in a while take time to check these websites;
www.lusakatimes.com or www.zambianwatchdog.com or www.postzambia.com They will give you a clear picture of what’s going on in Zambia.

Our greatest fear currently is that this is the last chance for the largest opposition
leader Michael Sata to fight for presidency, afterwards he will be too old to stand and a lot of people seem to like him. He is currently in a pact with another big opposition political party although things don’t seem to be moving as smoothly as they should. But the need to select the pact president which they hope to do sometime next year, and this also depending on who is picked is a recipe for violence.

Otherwise I look forward to seeing you in Zambia next year, lets communicate on
progress. Love to Mieke and everyone…
Merry Christmas and a Prosperous New Year!!

*) lol (net boven het midden van deze tekst) betekent laugh out loud. Intussen is duidelijk dat het nog niet zo zeker is dat onze trip dit jaar kan.

Wat wel zeker is, is dat we hieronder inzicht geven in de financiën. Aan het eind vind je zoals altijd een samenvatting van het accountantsrapport en de jaarrekening, gevolgd door de door ons geleverde cijfers waar die op gebaseerd zijn. Mr J.J.Slof AA/FB te Loosdrecht heeft voor de zevende keer met zijn medewerkers dit financieel jaarverslag belangeloos voor ons opgesteld, waarvoor wij onze grote dank uitspreken. Datzelfde doen we hier jegens Willem de Groot, die niet alleen opnieuw onze website heeft onderhouden en in stand gehouden, maar deze ook zojuist door een nieuwe heeft vervangen. We hebben naar de oude vaak kunnen verwijzen, en weten al niet goed meer wat we zonder zouden moeten. De nieuwe is nog simpeler en nog mooier. In de balk onder de openingsfoto kun je filmpjes of foto’s kiezen, en je ziet rechts direct de jaarverslagen die je kunt aanklikken.

Op het stuk van andere dan financiële hulp noemen we ons bestuurslid Martha de Vreeze die naast veel meer ook schitterende knuffels heeft geleverd, evenals Tamara Marconi en Maria Olieslagers. Erg mooi werk hebben we ook ondervonden van ons bestuurslid Eva Tjon-A-Joe en van onze zus Irene Bal, die een aantal eenmalige donateurs hebben gevonden.

Alle bankafschriften, en de originele jaarrekening, zijn en blijven voor ieder bij ons ter inzage. Het belangrijkste feit is, dat we opnieuw elke twee maanden 800 euro hebben kunnen overmaken, die door Zoe aan Deborah ter hand zijn gesteld, zij het omgewisseld in kwatcha. Het tweede feit is, dat we opnieuw elke twee maanden twee dozen met schoeisel, kleding, wat knuffels, en wat Engelstalige kinderboeken hebben gestuurd, eveneens door Zoe bezorgd.

Met enige nadruk vermelden we ons derde feit. Twee jaar geleden zijn we begonnen met geld opzij te zetten in een aparte spaarpot met het doel vijftienduizend euro (althans 20.000 US dollar) te sparen voor de aankoop van een groter huis voor het Transit Home. Dit plan rees toen we beseften dat voor dit bedrag een groter huis dan het bestaande vierkamerwoninkje, inclusief stromend water en electrische verwarming in hetzelfde township te kopen of te bouwen zou zijn, en hoezeer dat, met meestal circa zestien en soms ook ineens veel meer kinderen, geen overbodige luxe zou zijn.

Tot april 2010 stond dat opzij gezette geld op een deposito-rekening bij de ASN. Toen die verviel bleek dat een vervolg bijna geen rente meer zou opbrengen, en hebben we het saldo ondergebracht in een nieuwe Spaarrekening die gekoppeld is aan onze Zakelijke Rekening-Courant bij de ING (voorheen postbank), die nog wel rente geeft. Het derde feit is nu, dat dat saldo door een aantal aparte giften dit jaar flink is gegroeid. In de cijfers hier aan het eind zie je dat het saldo op 31 december 2010 was toegenomen tot 5724,91 euro. In feite is er na de jaarwisseling nog bijgekomen, en bedraagt het op het moment van schrijven 6649,36 euro. We zijn dus goed op weg naar de eerste helft van het streefbedrag. Wie ideeën heeft voor het vervolg is ontzaggelijk welkom.

Ook welkom blijven vooral: niet te omvangrijke knuffels, Engelstalige kinderboeken, knotten wol en (nieuwe) zuigflessen met spenen. Schoenen en kleding hebben we nog voorlopig voldoende in voorraad. Met name van tweedehands Engelstalige kinderboeken zou Ben graag een koffervol meenemen als hij daarheen reist. Zie ten tweeden male een recent mailtje van Zoe.

During my last visit I noticed that the children have over the years looked healthier, cleaner (because they no longer wear torn dirty clothes) and happier. In fact my last visit there I found the oldest of the orphans reading one of your books to four other small kids. This is something that I consider to be new as compared to as when I started making your donations. I will make sure I take pictures this time round when I deliver your next donation.

Als het gaat om kinderen kansen geven in het leven, is lezen en voorlezen, in al zijn eenvoud, toch wel een heel centraal ding.

We willen voor één keer wel opbiechten dat van alles wat we voor dit projekt doen het vervaardigen van de financiële gegevens van het boekjaar voor ons met stip het vervelendste werkje is. Toch loont het rijkelijk in de vorm van ontroering, doordat je aanloopt tegen de enorme trouw waarmee jullie allen zijn blijven steunen. Doordat je aanloopt tegen allerlei soorten eenmalige giften naar aanleiding van allerlei soorten gelegenheden. Tegen fantastische jaarlijkse giften. Tegen de basis van het hele projekt, de niet-aflatende maandelijkse bijdragen van zovelen. Dit jaar is niemand van dezen daarmee gestopt, wat voorheen toch af en toe echt wel voorkwam, om allerlei volstrekt begrijpelijke en volstrekt eerbare redenen. Dank jullie wel.

Bij haar bezoek afgelopen zomer heeft Zoe kennis gemaakt met Nino en Eva, en heeft ze ons vele fascinerende verhalen verteld over haar familie en over het land, die deze keer moeilijk weer te geven zijn doordat we ze niet hebben opgenomen: de gesprekken waren informeel en onvoorbereid. Op de voorgenomen reis zal dit eens heel anders aangepakt worden.

Zoe rapporteert niet elke keer in detail. Des te treffender vinden we de keren dat ze dat wel doet. Hier tot slot een voorbeeldje, uit een mail van 7 juni.

I took the money to Deborah, she was very grateful and sends God’s blessings!! Its
getting cold here and due to this change of whether we have a flu and cough going
around and measles too. So she hopes to use the money to vaccinate the kids from
measles and also treat the few who are down with the flu and cough. She also wants to
get more heaters and duvets for the house. Thanks for everything you continue doing.

Sta ons toe die laatste zin over te nemen en tot jullie te richten. Voor de bijlage met de cijfers zie hieronder en op de volgende bladzijde. Een hartelijke groet van

Ben en Mieke.

Bijlage: Accountantsrapport en Jaarrekening (samenvatting)

NB: dit verslag gaat vergezeld van de mededeling, dat de stichting op grond van artikel 396 lid 1 van Boek 2 BW is vrijgesteld van de verplichting tot controle van de jaarrekening door een accountant, en een accountantsverklaring derhalve ontbreekt.

1. Balans per 31 december 2010. Activa: liquide middelen 7.442 (31-12-2009: 5.164)
Passiva: vermogen 7.442 (31-12-2008: 5.164)
2. Winst- en verliesrekening 2009 Netto omzet: 6.972 (2009: 5.837)
Kosten 4.800 (2009: 4.899)
Bedrijfsresultaat 2.172 (2009: 938)
Financiële baten en lasten 106 (2009:150)
Resultaat 2.278 (2009: 1.088)

Toelichting op de activa Liquide middelen: Rabobank 952 (31-12-2009: 1.881)
ING Bank (voorheen Postbank)765 (31-12-2009: 670)
Deposito ASN bank – (31-12-2009: 2.613)
ING Bank Spaarrekening 5.725 (31-12-2009: -)
Totaal 7.442 (31-12-2009: 5.164)

Toelichting op de passiva Stand per 1 januari 5.164 (2009: 4.067)
Resultaatbestemming boekjaar2.278 (2009: 1.088)
Stand per 31 december 7.442 (2009: 5.164)

Voor de volledigheid, en voor wie dat makkelijker mocht kunnen lezen, voegen we toe het overzichtje dat we zelf hebben ingeleverd en waarop deze stukken zijn gebaseerd:

saldo Rabobankrekening 31/12/09 1880,67
in (giften) 1640
in (rente) 30,98
in (van Postbankrekening) 0
uit (naar Postbankrekening, thans ING-rekening) 2600
saldo Rabobankrekening 31/12/10 951,65

saldo Postbankrekening, thans ING-rekening) 31/12/09 669,62
in (giften) 5332,87
in (rente) 0
in (tbv kosten ING-rekening en KvK) 31,18
in (van Rabobankrekening) 2600
uit (overgemaakt naar Chilenje) 4800
uit (kosten ING-rekening + KvK) 47,56
uit (naar Spaarrekening ING tbv “Fonds voor groter huis”) 3020,97
saldo ING-rekening, voorheen Postbankrekening 31/12/10 765,14

saldo Depositorekening ASN “Fonds voor groter huis” 31/12/09 2612,5
in depositorente 91,44
uit (naar Spaarrekening ING tbv “Fonds voor groter huis” 9/4/2010 2703,94
saldo Depositorekening ASN “Fonds voor groter huis” 9/4/2010 0

saldo Spaarrekening ING tbv “Fonds voor groter huis” 9/4/2010 0
in (van Depositorekening ASN “Fonds voor groter huis”) 2703,94
in (van ING rekening) 3020,97
saldo Spaarrekening ING tbv “Fonds voor groter huis” 31/12/2010 5724,91

Stichting Deborafonds tot ondersteuning van het Chilenje Transit Home te Lusaka, Zambia
(directie Ms Deborah Chibonga).
www.deborafonds.nl
Inschrijfnummer Kamer van Koophandel Midden-Nederland 30193181
ING-bank (voorheen Postbank) 4263322 ten name van Stichting Deborafonds te Loenen a/d Vecht
Rabobank 3106.293.713 op naam van B.H.Bal e/o M.C.Bal-Nefkens te Loenen a/d Vecht

Ben en mieke Bal-Nefkens
Dorpsstraat 79
3632 AS Loenen a/d Vecht
0294-23.38.70
benbal@caiway.nl

14 februari 2010

Aan al onze donateurs en andere helpers.

Allereerst dit. Op 23 october is Paul Schilpzand overleden, onze donateur van het eerste uur, en ons beider goede oud-collega van vele jaren. We missen hem in beide dimensies.

Ook door andere oorzaken hebben we de laatste jaren wel donateurs verloren, zij het gelukkig maar sporadisch. Nog gelukkiger zijn deze verliezen, althans wat de financiën betreft, gecompenseerd door nieuwe toetreders, en zelfs door verhogingen van de geregelde bijdragen. Deze, meest maandelijkse, giften vormen de basis van wat we doen, maar zonder soms ook aparte voorjaars- of decembergiften, jaarlijkse en soms onregelmatige of eenmalige giften zouden wij ons werk niet kunnen volhouden op het bereikte nivo. Dit is allemaal even grandioos, en de warme dank die ons geregeld uit Chilenje bereikt voor onze voortgezette steun is voor jullie allen bestemd, onder bijvoeging van de onze.

Nieuw waren dit jaar giften bestemd voor de aparte spaarpot die we vorig jaar begonnen zijn om uiteindelijk de aankoop van een groter huis mogelijk te maken. Het doel-bedrag is 15.000 euro. Vorig jaar hadden we de eerste 2500 daarvoor apart gezet. Dit jaar is daar ruim 1000 bijgekomen, waarvan vooral de gift van 500 vermeld moet worden die Hans Hopman te Heemstede ons schonk, zijnde de opbrengst van workshops die hij samen met twee collega’s had gegeven. Deze giften gaan pas komende april naar de aparte daarvoor bestemde deposito-rekening, omdat die dan verloopt en hernieuwd kan worden. Tot die tijd zijn ze in de cijferstaten niet apart zichtbaar.

Naast al deze geldelijke giften waren we opnieuw blij met engelstalige kinderboeken, speelgoed en knuffels, kinderschoenen en –kleding, verzendkostensubsidies, en immateriële hulp. Op dat laatste stuk noemen we bij naam Mr J.J.Slof AA/FB te Loosdrecht die met zijn medewerkers voor de zesde keer belangeloos het financieel jaarverslag voor ons heeft opgesteld; Willem de Groot die de website die hij voor ons heeft gebouwd en aan ons kado heeft gedaan verder heeft onderhouden; Urmila Manniesing en onze zoons Geert en Hein, die ons dit jaar niet hebben hoeven helpen bij het redigeren van de site, maar wier bereidheid om dat te allen tijde te doen voor ons een niet-aflatende geruststelling is. Verder willen we bij naam noemen ons bestuurslid Martha de Vreeze die, onder meer, opnieuw een grote partij beeldschoon schoeisel, geschonken door de Schoenenboerderij van de familie Beukeboom te Eemnes, voor ons heeft verzameld; en Maria Olieslagers, die ons dit jaar niet heeft hoeven te helpen met kinderkleding, maar bij wie we weten daarvoor altijd aan te kunnen kloppen, wat het leven van den amateur-weeshuisondersteuner aanzienlijk veraangenaamt.

Onze voorraden kleding en schoeisel zijn momenteel toereikend voor 2010 en 2011. Wat toch binnenkomt wordt dankbaar in voorraad genomen. In het bijzonder welkom zijn engelstalige kinderboeken, lichtgewicht speelgoed, niet al te volumineuze knuffels, knotten wol, nieuwe zuigflessen met spenen, en ideeën voor de Spaarpot Groter Huis.

We hebben in het verslagjaar opnieuw zes maal 800 euro overgemaakt en zes keer twee dozen met kleding en schoenen gestuurd, waarin tevens wat kinderboeken, speelgoed en knuffels. Een in onze ogen bescheiden extra bijdrage van 100 euro vond aanleiding in het volgende mailtje van Zoe, onze verbindingspersoon in Lusaka, van 30 april.

The global crisis has really hit Zambia, our mealie meal prices are going higher every
other day, because the millers are saying it become expensive for them to produce
mealie meal and unfortunately this is our staple food… this has prompted most millers
to stop donating mealie meal, and am afraid Deborah’s orphanage has been affected.
She hasn’t come up to tell me herself, guess she’s a bit shy too, but I know because
I’m a media person. Is it possible for you to increase this months money so that I could
get her some mealie meal just incase so that she could use the other money for the
kids’ other food stuff and school fees as they open schools next week. Just thought it
would be nice to do something extra as I know this mealie meal stoppage has come as
a surprise to most people.

Mealie meal is maismeel. De week daarna, op 5 mei, volgde deze boodschap:

Thanks for agreeing to give them extra, especially after what I saw last weekend am sure it will be really appreciated. There have enough mealie meal right now to last them atleast 2 weeks so you can send the extra money together with the other batch of money. If its fine with you maybe an extra 100 dollars because with that we can buy about 15 bags of mealie meal for them and hopefully that could take them another 4 months before hopefully someone else donates to them. Hoping that she doesn’t receive more children. This is just to give them enough time to find another source. I appreciate your help and I’m sure this will definitely be a pleasant surprise for them. I appreciate your understanding. I shall definitely send pictures of the mealie-meal donation when its done.

Zoe heeft ons dit jaar veel foto’s gestuurd. We hebben daarvan een kleine selectie op de site gezet, waarop je iets kunt zien van onze zendingen kleding en schoentjes, en van een paar van de zakken maismeel. Bovendien een (onvolledige) groepsfoto.

De aantallen kinderen in het Transit Home wisselen altijd: er wordt geadopteerd, soms kunnen kinderen terug naar familie, en er komen altijd weer nieuwe binnen. Dit jaar is het huis soms wel erg uit zijn voegen gebarsten, blijkens dit bericht van 5 augustus::

Currently she has 20 kids at the orphange between the ages 3 months – 14 years.
Schools are closing end of this week so she will keep the money to pay for schools
when they open. She says most of the food stuff I delivered to her is still there and has
been of great help to sustaining her food supply. Most of the companies have stopped
donating to her so she is doing her best to make sure that the food and other essential
stuff is not mis-used. But the kids looked happy as usual, their very inspirational.

Misschien is dit een geschikt moment om de gebruiksaanwijzing van onze website nog eens op te frissen. www.deborafonds.nl , zonder h in Debora. Onder de knop Dagboek (de knop wordt onzichtbaar als je erop klikt, maar dat geeft niet) vind je o.a. onze jaarverslagen. Onder de knop Fotoalbum vind je de diverse series foto’s. Als je er één aanklikt, krijg je die serie klein. Klik op één fotootje en het wordt vergroot. Klik nogmaals en het wordt mooi echt groot. Verder wijst het zichzelf de weg.

Dan volgt hier het slot van het interview dat Ben twee jaar geleden met Zoe had toen zij hier was. In ons voorvorige jaarverslag gaven we daarvan het eerste deel: over hoe zij het huis heeft leren kennen, voorbeelden van kinderen, hoe Deborah tot dit werk gekomen is, de locatie van het huis, de hulp die Deborah ook buiten het huis geeft, de assistenten, de schaarse overige hulp, onze dozen, en Deborah privé. Vorig jaar gaven we een tweede deel : over adopties en pleeggezinnen, de kwestie van een mogelijk groter huis, de leeftijdsgrenzen van het Transit Home en de relatie met een middelbare kostschool, en de kinderboeken. Deze beide stukken vind je in de jaarverslagen voor de vorige twee jaren op de site.

In dit kortere slot kun je lezen over de niet-gesubsidieerde status van het huis, de activiteiten van Zoe in verband met het geld en de dozen, en haar en onze gevoelens over dit hele projekt.
B = Ben en Z = Zophele.

Status van het huis

B So she rents the house from the Council. And what other, if any, people are there behind her, support her in whatever way.

Z I think the only people I know of are her husband, and ehm..

B Only informally, there is no formal body keeping an eye on it.

Z No. There is the same national organization that oversees how orphanages are being run. But they don’t necessarily support in any way, apart from just watching over, to make sure that kids are not abused. As we had that case recently where a pastor actually was abusing kids at an orphanage. So they oversee only to see how they are being run. Just to meet certain standards. Otherwise they do not provide any support at all.

Zoe’s routine

B What happens when I send you news that I’m going to send money or boxes.

Z Now it’s part of my programme. Part of my routine. Usually you send the money on Thursday, and then I go to the bank on Friday.

B So. I call you on the phone, give you the reference number, you go to the bank on the next day then, and then with your own car you travel to Chilenje. And that takes you how long?

Z On Saturday. Yea. Usually I’ll take it on Saturday, so it’s from my house to Deborah’s house, a maximum of twenty minutes. And back.

B And you stay there for half an hour. So it’s a bit similar to me going to Utrecht. And the post office?

De rol van het postkantoor

Z The post office, if they call me at work and they say: your parcels are here, it just takes me two minutes. If I’m at home, its’about fifteen minutes. Because there is a lot of traffic, because it is right in town. If there’s no traffic, it’d probably take me five minutes.

B And you then have to pay something.

Z No, no, no. We have cultivated a relationship with them, and they‘re confident that I’m not using it for my personal use, and they’re second-hand clothes, I’m just trying to help some vulnerable children, and I think they see that, and they’ve come to trust me. I don’t pay. And even if they change attendants, they still leave message that this girl comes to pick up parcels, and don’t charge her. So I’ve stopped paying, and that’s something I’m very grateful for. And I think because you are consistent in your sending, and they realize that there people out there who are trying to help some kids here, so I think they are also doing it as a favour.

B So they have become part of the network.

Z Yes.

Het overmaken van het geld

B And my last questions is: is this bi-monthly sending of the money, is that convenient, to you and to Deborah? Because, I mean, I could also send four hundred every month, or whatever.

Z I think bi-monthly is fine. I’ll ask her, but I think, no, she has never made any remark in that connection.

B No, but then she wouldn’t.

Z Haha, no.

B So if you had the chance you might ask her, and if she has anything to suggest, I’d be grateful.

Z OK, OK.

Gevoelens over dit projekt

B What else would you have in mind that you would like to tell.

Z I think my message to you and to your contributors is to thank you first, for this wonderful gesture, which has continued over time, and I know that for a lot of people it’s not easy to do what you and Mieke and the contributors are doing, and I think it has taken not only me by surprise but Deborah by surprise, that you have continued up to this far.

B You know how it originated, I just had some money to get rid of on a purpose like this. And then once you have done this, and have got in touch with an orphanage like this, you are not going to desert them, but you carry on to do what you can. So this is how it happened.
Z But you are doing a remarkable job.
B In our amateurish way.

Z Yes, but you are doing far much better than the ones that know so much. And you in your amateurish way are doing far much more than..

B On this small scale. It’s a nice formula.

Z Yes. On this small scale it’s producing large results. The kids had no clothes, now they are getting clothes on a regular basis. I mean, not so many kids get something new to wear every month, and this is what you are doing. You are making this happen for the kids. They get something new every day. And that for them is something new. They have never had a thing like that. Most Zambian kids have never had a thing like that. So only the rich, those born with a silver spoon in their mouths, but there are so few of them, yea, back home right now. And even when relatives are visiting them they are shocked to see how pretty they look in their clothes, and how vibrant, how healthy the kids look, and you are contributing to that. Yea, so you have a lot of God’s blessings.

B Well, we are obviously happy to be able to do it. And we feel heartfelt thanks to all our friends, most of them are friends, some colleagues, some neighbours, some relatives, some of them, most of them contribute every month, some on any other basis, marvellous. And they all do that only because they trust us, and they trust us like we can do it only because we can trust you. It’s a nice arrangement.

Z It is. It is.

Voor de bijlage met de cijfers zie ommezijde. Het volledige Financieel verslag 2009 blijft uiteraard, evenals alle relevante andere paperassen, bij ons ter inzage voor een ieder.
Aan deze zijde besluiten we met een heel hartelijke groet van

Ben en Mieke.
Bijlage: accountantsrapport en Jaarrekening (samenvatting)

Accountantsrapport en Jaarrekening (samenvatting). NB: dit verslag gaat vergezeld van de mededeling, dat de stichting op grond van artikel 396 lid 1 van Boek 2 BW is vrijgesteld van de verplichting tot controle van de jaarrekening door een accountant, en een accountantsverklaring derhalve ontbreekt.

1. Balans per 31 december 2009. Activa: liquide middelen 5.164 (31-12-2008: 4.076).
Passiva: vermogen 5.164 (31-12-2008: 4.076).
2. Winst- en verliesrekening 2009 Netto omzet: 5.837
Kosten 4.899
Bedrijfsresultaat 938
Financiële baten en lasten 150
Resultaat 1.088

Toelichting op de activa Liquide middelen: Rabobank 1.881 (31-12-2008: 842).
Postbank 670 (31-12-2008: 734).
Deposito ASN bank 2.613 (31-12-2008: 2.500)
Totaal 5.164 (31-12-2008: 4.076)

Toelichting op de passiva Stand per 1 januari 4.076 (2008: 3.267)
Resultaatbestemming boekjaar1.088 (2008: 809)
Stand per 31 december 5.164 (2008: 4.076)

Voor de volledigheid, en voor wie dat makkelijker mocht kunnen lezen, voegen we toe het overzichtje dat we zelf hebben ingeleverd en waarop deze stukken zijn gebaseerd:

saldo Rabobankrekening 31/12/08 842,06
in (giften) 1701
in (rente) 37,61
in (van Postbankrekening) 0
uit (naar Postbankrekening, thans ING-rekening) 700
saldo Rabobankrekening 31/12/09 1880,67

saldo Postbankrekening, thans ING-rekening 31/12/08 734,12
in (giften)in (giften bestemd voor ASN-depositorekening = “Fonds voor groter huis”) 29821153,5
in (rente) 0
in (van Rabobankrekening)in (tbv kosten ING-rekening en KvK)in vervallen deposito ASN tbv “Fonds voor groter huis”uit hernieuwd deposito ASN 70052,92612,52612,5
uit (overgemaakt naar Chilenje) 4900
uit (kosten ING-rekening + KvK) 52,9
saldo ING-rekening, voorheen Postbankrekening 31/12/09 669,62

saldo Depositorekening ASN “Fonds voor groter huis” 31/12/08 2500
In depositorente 112,5
saldo Depositorekening ASN 31/12/09 2612,5

Stichting Deborafonds tot ondersteuning van het Chilenje Transit Home te Lusaka, Zambia
(directie Ms Deborah Chibonga).
www.deborafonds.nl
Inschrijfnummer Kamer van Koophandel Midden-Nederland 30193181
Postbank 4263322 ten name van Stichting Deborafonds te Loenen a/d Vecht
Rabobank 3106.293.713 op naam van B.H.Bal e/o M.C.Bal-Nefkens te Loenen a/d Vecht

Ben en Mieke Bal-Nefkens
Dorpsstraat 79
3632 AS Loenen a/d Vecht
0294-23.38.70
benbal@caiway.nl

14 februari 2009

Aan al onze donateurs en andere helpers.

Vorig jaar hebben wij niet opgemerkt dat bij het copiëren van het briefhoofd het bankrekening-nummer niet was meegekomen. Het tekent ons amateurisme. Daar staat tegenover dat wij beseffen dat dat amateurisme ook een pluspunt is: er gaan geen organisatiekosten af van de giften, en gevers weten dat 100%, met uitzondering van de kosten voor het overmaken van het geld, in handen van de weeshuismoeder terecht komt. Daar staat weer tegenover dat wat wij doen extreem kleinschalig is: Unicef en SOS-Kinderdorpen presteren duizenden keren meer. Daar staat toch weer tegenover dat voor ons doelgroepje onze steun grandioos veel betekent.

Het zakelijk gedeelte van dit jaarverslag over 2008 proberen wij net als vorig jaar zo kort mogelijk te houden, om ruimte te maken voor interessante details, in dit geval het vervolg van het interview dat Ben had met Zoe, onze verbindingspersoon, toen zij vorig jaar hier was. En een plan dat uit dat interview is voortgekomen.

Aan onze vraag naar aanzienlijk jongere leden voor het Stichtingsbestuur die bereid en in staat zijn en het leuk vinden om het beheer van ons over te nemen wanneer wij daar te oud voor gaan worden, is dit jaar gehoor gegeven door Eva Tjon-A-Joe en Nino Niën. Ons bestuur bestaat nu uit, naast ons beiden, Steven Broers, Martha de Vreeze, Petra Zwaan en Nino en Eva. Qua omvang is het hiermee ruim op sterkte gekomen. Uiteraard zijn we dolblij met de toetreding van Eva en Nino, die de komende zeg tien jaar geleidelijk onze taken willen overnemen. Aan de vereiste dat de bestuursleden geen familie van elkaar zijn is hiermee nog niet voldaan, want Nino en Eva zijn de kinderen van Bens zus Leontine. Maar aangezien het niet bepaald winstgevende baantjes betreft, nemen we nu maar aan dat de geest van de wet dit wel toelaat.

De kern van ons verhaal is natuurlijk dat wij namens alle betrokkenen, onze enorme dankbaarheid uitspreken voor al jullie hulp. We hebben in 2008 opnieuw elke twee maanden 800 euro overgemaakt, en in totaal 12 dozen met schoenen en kleren gestuurd. Verder blijkt dat er grote behoefte bestaat aan engelstalige kinderboeken. Die zijn we dit jaar ook begonnen te verzamelen en mee te sturen, evenals (lichtgewicht) speelgoed en knuffels.

De backbone van ons werk bestaat uit de vaste maandelijkse bijdragen. Kleiner en groter maken die het mogelijk om te ramen wat wij kunnen doen. Niet minder belangrijk zijn er daarnaast jaarlijkse bijdragen, incidentele bijdragen, giften van kinderboeken, speelgoed, knuffels, schoenen en kleding, subsidies voor de verzendkosten, en hulp door actie. In die laatste categorie willen we een paar mensen bij naam noemen vanwege het uitzonderlijke van hun hulp.

Het financieel jaarverslag is voor de vijfde keer belangeloos voor ons opgesteld door Mr J.J.Slof AA/FB te Loosdrecht en diens medewerkers. Willem de Groot heeft de website die hij voor ons gebouwd heeft en ons kado heeft gedaan verder onderhouden. Urmila Manniesing heeft ons voor de zoveelste keer geholpen bij het redigeren van de site. Ons bestuurslid Martha de Vreeze presteert al jaren bijzondere dingen op het stuk van fondsenwerving en op het stuk van beeldschoon gloednieuw schoeisel inzamelen. Maria Olieslagers heeft ons zulke hoeveelheden prachtige en handig gesorteerde kleding geschonken, dat wij nu voor het eerst echt voor jaren genoeg hebben, en wegens de begrensdheid van onze opslagcapaciteit tijdelijk op kleding een stop moeten zetten.

Dat geldt met nadruk niet voor schoenen: daar zijn we doorheen. En alle maten van 0 tot 39 blijven erg welkom. Ook erg welkom ( = dringend gewenst) zijn engelstalige kinderboeken tot 12 jaar.

Wij zijn meer dan dankbaar dat zo velen nu al ruim vijf jaar zo trouw zijn gebleven resp. geworden aan ons miniatuur goede doel. Voor de aardigheid een stuk uit een mailtje van Zoe van begin october.
Just a quick message I got the money and delivered to Deborah. She is very grateful for your continued support. She hopes to use part of the money to unblock a problematic drainage system before the rains come so that there is not stagnant water when the rains comes to attract mosquitos.
With the lifting of the adoption ban by the government recently she had two little girls from her orphanage adopted but again gained 3 more after that hahaha so she will use the rest of the money to get the kids who are between the ages 6, 9 and 11 into school like their friends. The kids are from one family they are HIV/AIDS orphans. She is grateful for everything you continue to do for her and her kids… I am grateful too. This money is really going a long way for Deborah.
Dan is er dit jaar een bijzondere eenmalige gift binnengekomen van 1000 euro, geschonken door de Kringloopwinkel in Laren, die dat twee jaar geleden ook al deed. Ditmaal hebben we voor deze gift, na raadpleging van Deborah en van enkele medebestuursleden, een aparte bestemming bedacht: dat is het plan dat is ontstaan uit het interview met Zoe, en waar we straks op terugkomen.
De essentiële gegevens uit het financieel jaarverslag vind je in de bijlage op de laatste bladzijde; en het volledige stuk, evenals alle bonnen en bankafschriften, blijven bij ons ter inzage. In dit verband vermelden we nog, dat onze stichting met ingang van 1 januari 2008 bij de belastingdienst is geregistreerd als ANBI ( = Algemeen Nut Beogende Instelling). Dit is sinds die datum een voorwaarde voor de aftrekbaarheid van giften bij de aangifte voor de inkomstenbelasting.
Dan nu het interview met Zoe van december 2007. Vorig jaar hebben we daarvan het eerste gedeelte gegeven, over hoe zij het huis heeft leren kennen, voorbeelden van kinderen, hoe Deborah tot dit werk gekomen is (let op dat die naam in de naam van onze stichting, en ook van de website, zonder h gespeld wordt), de locatie van het huis, de hulp die Deborah ook buiten het huis geeft, de assistenten, de schaarse overige hulp, onze dozen, en Deborah privé. Dit vorrafgaande gedeelte is na te lezen op de website, knop Dagboek, Jaarverslag 2008.
Nu volgt het tweede gedeelte. B = Ben en Z = Zophele.
Adopties en pleeggezinnen

Z And the biggest adopters from this orphanage are Americans.

B How does she find those Americans?

Z It’s actually it’s.. they find her.

B How is that. Is she registered somewhere. Well, she is actually a member of the National association, what is it called again, League of orphanages. I saw it on the internet. Maybe that’s the root.

Z Yes, I think maybe that’s the root. And I think because it’s one of those orphanages that have young kids, and people want to adopt young. Others have been taken up by their relatives who are comfortable enough now to take care of the kid. And even when they are taken by the relatives she makes constant visits to make sure that they are being well taken care of. She keeps an eye. And if they’re not being taken care of , she goes back and retrieves the kid and takes them back to her.

B That does happen?

Z Yea, that does happen.

B So this vehicle is essential for her work.

Z Yes. Very essential.

Het huis

B So she rents this house. How does she pay for the rent.

Z Privately. Mostly privately, and at other times she asks people to contribute. And they’ve reduced the rent just for her, so that she doesn’t have to pay too much money.

B Who are the owners?

Z The owners are the council.

B Ah, that’s good. So the council contribute in that sense. And what means council; is that Lusaka council or Chilenje council.

Z Lusaka council.

B The big city council, the metropolitan council. Oh, I see.

Z Ya. It’s a small place. Very small. It’s cosy enough for the kids.

B Very small. It must be crowded. Very small for sixteen.

Z Ya.

B That’s why she wants a bigger place of course.

Z There is very little space. Because the houses, those houses were built a long time ago, and they were built for, ehm, they were built by the colonialists. So they are like for the townships, for the black people. So they are…

B Workers’cottages.

Z Yes, for the workers. So they are like very close to each other, and there is absolutely no space for anything…

B for gardening or so.

Z No. No. And when it’s wet the kids tend to get too dirty. Because the sand there is a orange soil. And that’s a horrible one, for when you step into the house from there you have all your marks of where you passed.

B So it sticks.

Z So it sticks. And to avoid that situation, and also to avoid the kids’ clothes getting dirty, and even…, she has put concrete. The whole yard is concrete. And that is to avoid that sand from entering the house, and the kids’ clothes from getting stained, because that soil can stain your clothes. So that makes it easier for her kids to keep their clothes cleaner than…Especially now that I think, that now that she has had tiles, because she is very happy about her tiles.

B Ya. That’s a good improvement. It’s also more hygienic for the children.

Z Ya. Ya.

B Say, a question beside the point, but. She is limited in her actions to this district, to Chilenje, because that is where she functions. So if she ever would manage to get a larger house, it would still have to be in the same district. Now, can you make a rough guess what a larger house in that district will cost to buy?

Z It’d probably cost like a hundred and fifty million kwatcha, which is how much… twenty, twenty-five thousand US dollars. And it would probably be even less expensive if she just built it. Had it built.

B Built it. So for twenty-thousand US dollars you would go quite a way. And then you would have just a simple building without electricity, without central heating..

Z No no. We don’t need central heating.

B No, but you would need electricity, an electric stove, running water,..

Z Ya, ya.

B But that is not included in the price you mentioned.

Z Everything is included.

B Everything would be included?

Z Yes, because she is buying it as a full, complete house. Everything should be there. Otherwise it would be cheaper than that. Ya.

B This is interesting, because to my mind this is the sort of amount we might at some time be able to save, you know.

Leeftijdsgrenzen

B So before Deborah took this up there was nothing.

Z There was nothing. There was nothing. And after Deborah started that was when most people started taking up kids and coming up with orphanages. After Deborah…

B So she was a bit of a pioneer.

Z Ya. Ya. So now we also have a Catholic, a big Catholic orphanage, which also has a lot of Americans adopting, adopting from there. Because they also want to bring down the.. Because they start from a year, but they are planning on bringing down their age to zero.

B Ah. That would be good.

Z So that would be good for Deborah, because then yea..

B It would lessen the strain.

Z So she has had a relationship with another Catholic organization called Kasisi Orphanage, which is run, it’s a school, a very highly rated school, it’s a boarding-school, and it’s run by Catholics. It’s.. I’m bad at distances, but it’s about thirty minutes outside, I think it must be South-East, or someway. But you head towards, partly you head towards the East. And that’s where is this Kasisi orphanage, and that’s where most of her bigger children go when they leave her.

B When they are twelve.

Z Yes. Because that’s where they can… They immediately go into a boarding-school, there’s a primary school and a boarding-school.

B Boarding-school meaning Secondary school.

Z Ya, secondary school. So they go there, and Deborah pays only a small, they organized that she pays just a small fee, and then the rest is covered by the Catholics. And also while they are going to school to learn in class, they are taught other skills like sowing..

B Professional skills.

Z Ya, professional skills. They are taught, the guys are taught how to be carpenters, how to be farmers, how to rear pigs, and till the land. Because whatever they eat they grow themselves. And that’s basically the Catholic school I went to, which is similar..

B Did you go to the same school..

Z No, it’s not. But it’s close, they are closely related. And we used to grow our own food.

B So they get an education as good as what you had, which is quite something.

Z Ya. So that’s good actually. The pass-rate is great, because Catholics are good, at least the Catholics back home are good with their education.

B That’s quite a tradition. I was educated by Catholics myself, I went to Catholic schools.

Z Ah, so you should know. Hahaha. Yea, so that’s what I like about it, that they get to go to Kasisi, and… Yea, and sometimes when I pass the orphanage, I find those that have already moved on into Kasisi , they still come back to see their fellow orphans. And Deborah loves them, and if there is enough space and time they spend the whole holiday there with their friends…

B O, marvellous. So she really needs a bigger house. Also for this reason. This is important.
Because they need social networks as well as professional skills.

Z Yea, yea. So you find them there, they are happy to be there. You can see that they are happy to be home, with their old friends, and catching up on this and that, yea.

Kinderboeken

Z And they love your books, which they look at even if they are in Dutch..

B Not in Dutch! That was by accident, that was one I overlooked. All I sent is the Beatrix Potter series.

Z Yea, I remember that. But there was one, the pictures…

B O yes, there was one I sent because I thought the pictures were nice enough.

Z Yes, where the pictures make sense. They liked that book too.

B So I continue sending books. OK, I must remember that.

Z Yes, you should, they appreciate that, because Zambia I think on the whole our reading culture is going down, and that‘s because you can’t find books, and if you do find them they are so expensive. So the culture we had of reading all these Ladybird books and .. is no longer there. So the schools, most of the government schools can’t afford to buy them if they do come across them. So the books that you sent really help, really really help. And ..

B Children do, at a learning age they do go to school and learn to read.

Z Yea, yea. And their helpers, they also read the books to them.

B I’ll make a point of sending more books.

Z Ya, you should.

B But up to the age of twelve. So not too sophisticated.

Z Yes. No.
B Because I have quite a few English books in store, but all of secondary school age, you see. So they are no use. Winnie the Pooh?

Z Ya, Winnie the Pooh would be all right.

We merken dat we het hier weer moeten afbreken, wil het geheel niet onleesbaar lang worden. Er komen nog stukken over Deborah’s busje, het ontbreken van subsidies, wat Zoe precies doet voor dit projekt, onze zorg over onze naderende ouderdom, en uitgebreid haar lofprijzing over wat jullie en wij doen. Dat gedeelte moet nu maar weer even wachten tot volgend jaar. En daarna zullen we er toch echt maar eens heen moeten om stof te verzamelen voor nieuwe verhalen. De gedachten gaan er op dit moment naar uit dat Ben en Nino dat zouden kunnen doen (de afspraak bestaat reeds, dat de contacten met darginds tot zijn portefeuille gaan behoren).

Nu het nieuwe plan. We hebben een aparte deposito-rekening bij de ASN-bank geopend om te sparen voor dat grotere huis. Van de benodigde 20.000 dollar (15.000 euro) staat een zesde deel, 2500 euro, daar sinds begin april al op. In de eerste plaats hebben we daar de genoemde extra gift van 1000 op gezet; en verder was er 1500 saldo dat we apart konden zetten zonder de periodieke overboekingen in gevaar te brengen. De oorzaak van dat saldo is uiteraard, dat we, als we geen tekorten willen kweken, noodzakelijkerwijs enige reserve moeten aanhouden. Deze reserve was aardig gegroeid, en was nog te gering om het periodieke bedrag te verhogen, maar onderhand te groot om niet apart te zetten voor meer rente.
Naast geld is er natuurlijk nog iets nodig om ooit dit plan uit te voeren. We halen nog een keer Zoe aan.
Thanks for your consultations, I thought it was a great idea and luckily after I consulted with Deborah she too loved the idea that you start the housing fund. She says she would love to one day have enough space for her kids and probably in a better neighborhood. It’s a great idea and has been welcomed warmly by everyone. I will look for someone trustworthy who can dedicatedly manage the large funds when the time comes. It will probably be someone we know not just because we will know that they are trustworthy but also because if we take a stranger they might want us to pay them for the work. So when the time comes I will definitely give you a name and CV of the person so that the person not only reports to Deborah and I but to you and your contributors too. I want it to be as transparent as possible as this will be a lot of money.
Het wachten is nu op ideeën om de resterende 12.500 euro in te zamelen. Verder zijn zoals gezegd op dit moment vooral schoenen van maat 0 tot maat 39 (alle soorten, gebruikt maar in goede staat) nodig, en engelstalige kinderboeken. Tenslotte zijn bijzonder welkom zuigflessen met spenen, en knotten wol.

Dit jaar heeft voor het eerst een van jullie buiten ons om een lading zuigflessen en spenen gestuurd. Zulke initiatieven zijn natuurlijk meer dan welkom, en dat geldt zeker ook voor de boeken en de knotten wol. Je kunt van ons altijd het adres krijgen waar het heen moet, en het e-mailadres van Zoe om verzending te melden en bericht van ontvangst te krijgen. Zij vindt dat prima en prettig.

Voor de bijlage met de cijfers zie ommezijde. Tot besluit van deze zijde een heel hartelijke groet van

Ben en Mieke.

Bijlage: accountantsrapport en Jaarrekening (samenvatting)

Accountantsrapport en Jaarrekening (samenvatting). NB: dit verslag gaat vergezeld van de mededeling, dat de stichting op grond van artikel 396 lid 1 van Boek 2 BW is vrijgesteld van de verplichting tot controle van de jaarrekening door een accountant, en een accountantsverklaring derhalve ontbreekt.

1. Balans per 31 december 2008. Activa: liquide middelen 4.076 (31-12-2007: 3.267).
Passiva: vermogen 4.076 (31-12-2007: 3.267).
2. Winst- en verliesrekening 2008 Netto omzet: 5.653
Kosten 4.801
Bedrijfsresultaat 852
Resultaat 809

Toelichting op de activa Liquide middelen: Rabobank 842 (31-12-2007: 2.738).
Postbank 734 (31-12-2007: 529).
Deposito ASN bank 2.500
Totaal 4.076 (31-12-2007: 3.267)

Toelichting op de passiva Stand per 1 januari 3.267 (2007: 4.076)
Resultaatbestemming boekjaar 809 (2007: -809)
Stand per 31 december 4.076 (2007: 3.267)

Voor de volledigheid, en voor wie dat makkelijker mocht kunnen lezen, voegen we toe het overzichtje dat we zelf hebben ingeleverd en waarop deze stukken zijn gebaseerd:

saldo Rabobankrekening 31/12/07 2738,06
in (giften) 2704
in (rente) (pas na boekjaar binnengekomen) 0
in (van Postbankrekening) 0
uit (naar Postbankrekening) 1300
uit (naar deposito ASN tbv nieuw huis) 2500
uit (overgemaakt naar Chilenje) 800
saldo Rabobankrekening 31/12/08 842,06

saldo Postbankrekening 31/12/07 528,57
in (giften) 2948,95
in (rente) 0
in (van Rabobankrekening) 1300
uit (overgemaakt naar Chilenje) 4000
uit (kosten Postbank) 43,4
saldo Postbankrekening 31/12/07 734,12

saldo Depositorekening ASN 01/04/08 2500
saldo Depositorekening ASN 31/12/08 2500

Stichting Deborafonds
tot ondersteuning van het
Chilenje Transit Home
te Lusaka, Zambia
(directie Ms Deborah Chibonga).
www.deborafonds.nl
Inschrijfnummer Kamer van Koophandel Midden-Nederland 30193181

Ben en Mieke Bal-Nefkens
Dorpsstraat 79
3632 AS Loenen a/d Vecht
0294-23.38.70
benbal@caiway.nl

29 februari 2008

Aan al onze donateurs en andere helpers.

In dit verslag over 2007 gaan een paar bijzondere dingen gemeld worden, twee financiële en één inhoudelijk. Dus eerst de zogenaamd gewone dingen, een beetje kort. Zoals vorig jaar aangekondigd hebben we dit jaar elke twee maanden 800 euro overgemaakt, en dat gaat goed: er zijn donateurs bijgekomen en geen afgehaakt. We hebben opnieuw 12 dozen met schoenen en kleren gestuurd die zijn aangekomen. We zijn dankbaar voor jullie steun aan dit project dat, hoe klein van omvang het ook is, voor de betrokkenen onschatbaar veel betekent; daarover volgen straks wat meer concrete details dan voorheen.

Ter wille van onze eigen motivatie herhalen we dat we werken volgens de formule dat 100% van jullie bijdragen rechtstreeks het weeshuis bereikt, met uitzondering alleen van de bankprovisie van de overboeking bij het GWK in Utrecht, en dat dus geen verdere onkosten voor rekening van het fonds komen. Die vormen onze bijdrage, en, daarginds, ook die van de contactpersoon, Zoe, die het geld van de bank haalt en de dozen van het postkantoor, en naar Deborah brengt.

Het financieel jaarverslag is voor de vierde keer belangeloos voor ons opgesteld door Mr J.J.Slof AA/FB te Loosdrecht en diens medewerkers. De essentiële gegevens daaruit vind je in de bijlage aan het eind, en het volledige stuk, evenals alle bonnen en bankafschriften, blijven bij ons ter inzage. In het stichtingsbestuur is dit jaar geen wijziging gekomen. Nog steeds hebben we nog nooit vergaderd bij gebrek aan agende. Nog steeds zoeken we (aanzienlijk) jongere bestuursleden die bereid zijn en het leuk vinden om ooit-ooit het beheer van ons over te nemen.

Iemand vroeg ons dit jaar: hoe weet je zo zeker dat Zoe en Deborah al dat geld niet gewoon in eigen zak steken. Trouwens, ook wijzelf zouden natuurlijk best onder datzelfde hoedje kunnen spelen. Het is niet beleefd, noch vriendelijk, noch doelmatig, om in zo’n gesprek te zeggen: hoe weet jij zo zeker dat je man niet vreemd gaat; maar het is natuurlijk wel min of meer hetzelfde soort vraag. Blijkbaar vertrouwen jullie ons. En blijkbaar vertrouwen jullie het oordeelsvermogen waarmee wij Zoe evenzeer vertrouwen, én het oordeelsvermogen waarmee wij het oordeelsvermogen vertrouwen waarmee zij Deborah vertrouwt! Het is wel een voordeel dat de lijnen zo kort zijn. We vermoeden trouwens dat we met wat volgt aan jullie vertrouwen wel weer enig voedsel zullen kunnen geven.

Opnieuw: dank jullie wel voor alles: de periodieke en incidentele kleine en grote financiële bijdragen, de subsidies, de accountantshulp, het instandhouden van de website en de hulp bij het beheer daarvan, de levering van kleren en schoenen, en de hulp bij het sorteren daarvan en bij het inpakken van de zendingen. Niet te vergeten de aanmoedigende commentaren die we langs verschillende wegen geregeld ontvangen. Onze betuiging van dank kan niet iedereen bereiken, omdat we niet alle leveranciers kennen van de plastic tassen die af en toe aan de voordeur hangen, en die maken dat onze voorraden maar niet willen slinken, en dat we geen inzamelingsacties meer hoeven te organiseren.

Dan nu de bijzondere gebeurtenissen van 2007: opnieuw een extra gift, opnieuw een subsidie, en tenslotte het bezoek van Zoe aan ons.

Gift

Via onze donateurs Peter en Mildred Mampaey ontvingen wij een eenmalige gift van 1000 euro van de ‘Bruno Beer pot’ van de firma Iteb Schadeservices te Gouda, waar Peter directeur was. Dit is een pot waarin medewerkers storten wanneer zij voor privé zaken gebruik maken van het copieerapparaat etc. De opbrengst van deze pot gaat eens in de zoveel tijd naar een goed doel. Deze keer was dat ‘ons’ weeshuis. Over de besteding van dit geld citeer ik Zoe:

I just spoke to Deborah and she is very enthusiastic about the prospects of getting an extra
1000 euros. She said the first major pressing issues now would be put a geyser in the house,
a thing that they have never done. She said each winter they have large electricity bills
because of using the stove to boil water for the many kids to use for bathing, so she said as
we approach winter this would be very helpful and for many years to come.

Secondly, she has plans of putting floor tiles in the whole house to make it easier for them to clean the house, as the floor they currently have is very difficult to clean and keep clean. So the money will go to buying the tiles, the glue and also for paying the hiring of workers.

Thirdly she wants buy four new tyres for their vehicle.

She says she will then use the remaining money for extra warm things that the children may
need as she prepares for winter, especially blankets because last year she unexpectedly
received more kids who ended up sharing, which she thinks is not hygienic.

Van tegels, geiser (volgens ons een boiler, maar goed) en busje heeft Zoe later foto’s gemaakt die je nu op de website kunt bezichtigen (www.deborafonds.nl, debora zonder h), in het album ‘tegels bus en boiler’, waarin ook nog een aantal kiekjes van de kids. Over het gebruik van de site citeren wij onszelf:

In het menu waar je het eerst terecht komt, vind je onder knop Dagboek onze diverse teksten en de filmpjes uit 2004. Onder knop Fotoalbum vind je de titels van de series foto’s die er op staan. Een knop die je aanklikt wordt onzichtbaar, maar dat geeft niet. Als je een serie foto’s oproept door op de titel ervan te klikken, kun je elke foto vergroten door erop te klikken. De vergrote foto is soms minder scherp; maar als je hem nogmaals vergroot wordt hij schermvullend en wel weer scherp. Dus. De rest van de handleiding voor de website vind je op de eerste bladzijde van ons jaarverslag voor 2005, desgewenst op de website na te lezen (onder Dagboek).

Subsidie

In 2006 ontvingen wij een eenmalige gift van 500 euro van de Interkerkelijke 40-dagenaktie Laren-Blaricum-Eemnes, met als bestemming de financiering van de portokosten van de dozen met kleren en schoenen. We wilden dat bedrag pas opnemen als we het hadden opgemaakt, en vandaar dat het het slotsaldo van vorig jaar flatteerde. Dit jaar was het zover. Toen we ter afrekening de verzendbonnen aan de subsidiegevers hadden opgestuurd, kregen we het bericht terug dat ons door dezelfde gever opnieuw hetzelfde bedrag voor hetzelfde doel was toegekend. Men begrijpt wel hoe blij we daarmee zijn; en dat het slotsaldo van 2007 hierdoor opnieuw geflatteerd is.

Zophele’s bezoek

Vorig jaar kondigden we aan dat Zoe van plan was ons in de zomer op onze uitnodiging te bezoeken. Het is de derde week van december geworden. In het Transit Home hangt nu een foto aan de muur van Zoe met ons, staande op natuurijs op een zijwatertje van de Oude Rijn in Woerden, een wereldwonder. Voor de aardigheid hebben we ook deze foto op de site gezet, in het album ‘Zoe en wij op natuurijs’.

Het was voor het eerst sinds we met dit project begonnen dat we Zoe in den lijve ontmoetten. Ze heeft een week bij ons gelogeerd, en verder bij haar zus die in Nederland woont. Ben heeft de gelegenheid gebruikt om haar een vrij uitgebreid interview af te nemen over allerlei aspecten van de zaak. Uit dat gesprek volgen hier een aantal passages. Wie niet makkelijk genoeg Engels leest om deze verhalen goed te volgen, is welkom om zulks te melden; wij zullen dan met plezier een smakelijke vertaling verzorgen.

Hoe Zoe het huis heeft leren kennen

B How did you ever find it.

Z I found it when I was a journalist, and I was used to work as a journalist for our national broadcasting corporation, and we were asked to cover an event, there was a donation by a Christian organisation, they were donating to the kids, for them to have a Christmas party. So they bought in a lot of varieties of foodstuffs for the kids, and that’s how come I came to know about this orphanage.

B So you already knew them when I asked you to look around.

Z Yea, I already knew they existed. Actually I know five or six orphanages. But I thought this was special because it’s the only orphanage that takes up kids from zero to about twelve. The other orphanages don’t want to take up kids that young.

Voorbeelden van kinderen

B And there are foundlings found that are that young.

Z Yea yea.

B But what happens to the other very young, baby foundlings. They are not taken up by the other orphanages.

Z Usually what they try to do is they try to as much as possible to find their relatives. Find somebody who can at least take care of them, as much as possible, and then they provide from the house, they take food for the young at their relatives’ homes. But for those that they completely cannot trace anybody, then they take care of…Or special cases, where, like I was telling you about the other young child now, who is at Chilenje Orphanage, whose mother has been jailed. And none of her relatives want to take care of her. They brought her. So somebody took her daughter to.. Yea, and explained the situation. And in those cases Deborah has no choice but to just take them on.

B Deborah’s establishment is known about the district.

Z Yes. Yes.

B And it sort of covers the Chilenje district.

Z Yes. People know about it, for example, recently there was a child who was abused by the parents. The child was burned. His hands was burned because he took food from the house without permission. So they put his hands on a brazier that burnt his… So, somebody in the neighbourhood went and told Deborah that this is the situation, and Deborah went and told the police, and the police said for now, until this case is sorted out, we want this child to live in her care.

B Temporarily.

Z Yes. So the child is in Deborah’s care until the police can sort the case out, because now it has gone to court, that’s a big thing. Burning a child’s hands is a serious offence, so. Then probably after it is known what will happen to the parents, that’s maybe when Deborah can start talking to the parents’ relatives, that they take up the child that Deborah is taking care of the child right now. Ya.

B So that’s why it’s called Transit Home, meaning that they are there temporarily, until definitive solutions have been found.
Z Yes. The child that was burnt is the most severe case so far. She also has children that have been abused by their parents of guardians, some sexually abused others physically abused. Another severe case is a baby (3 months) that was taken there. Apparently he is suffering from meningitis, he was taken there by the mother who apparently had been sexually abused by her father together with her other sister, and when she fell pregnant her mother didn’t want anything to do with the newly born but was ready to take care of her sexually abused child. So the girl who is still confused coz she doesn’t know how to relate to a child fathered by her father went and dumped the kid at the orphanage. Very sad, but this has apparently become a common trend in the townships. Fathers raping their daughters.
The children are taken to her home either by the social welfare, by guardians who fail to take care of the children, some she finds on the streets or have been dumped at garbage dumps or in pit latrines (a common trend by young mothers who don’t want to drop out of school) and others by the Church. Because of space she tries as much as possible to help kids with special cases. And usually she will try to track down a child’s relative and if that fails will keep them; but if she manages to find the next of kin, and if they are not willing to take up the child due to economic hardship she will either take the child or try to provide for the child at its guardians’ home, which means regular visits to that home to ensure that child is being properly looked after. For example the youngest baby (4 months) was brought to Deborah because the mother was slapped with a long jail sentence…
Hoe Debora tot dit werk gekomen is
Z Deborah got involved I think, because she is apparently an HIV/Aids orphan herself. Her parents died when she was 37 years old, and one of them had contracted the virus through a suspected blood transfusion after an illness. She has worked in the Ministry of Community and Development, where she did a lot of projects helping out kids in different situations, so when she retired, she decided to find a place where she could continue doing what she loved most, which was taking care of what she termed as vulnerable children. And she and her husband found the same place, and the husband has supported, but not entirely, because he has got a job somewhere, but he supports her emotionally and, ya…

Locatie van het huis

Z So she found a place which is in a high density area, and, that’s because most of these cases are found in such areas in Zambia, and also it was going to be cheaper for her to maintain a house like that, in that area. And, yea, so she found, yes, I think it a four.., yes, four bedrooms, though she has turned one into like a playroom for the kids, yea.

Hulp buitenshuis

Z When she started that place she only had four kids. And she said she is amazed at how many kids now come to the orphanage. And some, when there is absolutely nowhere to keep them, she has to turn somewhere and say: take care of that child from the home, and I shall do what I can do by providing you with food. Because usually that’s the biggest issue is that I can’t feed my child.

So she finds ways of providing for those kids from the relatives’ houses where they are staying. And then when there is room, she goes back there. And she monitors how the kids are being kept by their relatives. But if she sees that things are not going on well she just has to create space in her orphanage. And she has done that several times.

De assistenten

B So she has to travel around quite a lot.

Z Yes.

B And who looks after the children while she is away?

Z She has four assistants, who are voluntary helpers, from the neighbourhood. And I think two sleep there, to take care of the kids at night. Deborah doesn’t live there, she lives somewhere else with her family.

B She has children too?

Z Yes. So every day she has to drive there, and be with the kids from about six o’clock in the morning, until they have their dinner which is about seven, and then she goes back home, and after that the kids are in the hands of those two volunteers who stay the night. And basically they don’t get paid, because they are doing it out of their own free will, and they should be between the ages of forty and fifty.

B They have been just found by Deborah.

Z Yes, and they all have raised kids before, so they know, they have a lot of knowledge about child caring, what the child is suffering from, so, yea. So that has made life much easier for Deborah, because she has to find time to take care of the kids, find time to get their next meal, clothing, and all that, so that’s why your help has been so valuable, because she knows that every two months I can budget for this, and it will happen. She has had several people who would promise OK, we’re going to do this for you; but it has never materialized. But with you she is so confident that at the end of two months she is going to get this… Yes, something she can really rely on, and she always tells me she can never explain how grateful she is.

Overige hulp

B And she is not supported in any way by municipal authorities or what?

Z They supported her here and there, but it hasn’t been consistent, consistent enough for her to sit back and say I don’t need to solicit for things from anywhere else, because it’s running. It’s not structural. So sometimes it comes, sometimes it doesn’t come. And then there are always budgetary issues that she is faced with. Every now and then she is writing letters to different organizations, especially international organizations like Unicef, World Food Program, to ask them for maize meal for her. For at least when she has maize meal she knows that there is food. Whether or not she can give them vegetables, as long as there is maize meal, for any Zambian, then they know they are OK.

Onze dozen

Z And the boxes that you send go a long way. They go a long way because she sometimes gives certain clothes to kids, and then immediately after that there is more coming in who have absolutely nothing. And she has to…she needs more clothing every now and then to give to those others that are coming in as new children at the house, so…

B So she could actually do with more of our boxes, could she?

Z I think what you are doing now is fine, because…

B Except for one aspect, I don’t know about the ages of the kids now. That keeps changing all the time. So we never know what the situation is now, to remember at the selection of what things to send.

Z I think now she has three babies who should be between a month and five months I think. And then the rest, the majority are between four and eight. Right now. And then she has a few that are about ten to twelve.

B I see. So it is still the situation that all the sizes are all right. OK. That makes it easier for us.

Z Yes, just target it between zero and twelve all the time, and there will be definitely be something for..

B And everything will be all right. OK. That’s reassuring.

Z Yea. And there are more girls than boys. But then it doesn’t matter. Most clothing is suitable for both. Most clothes are unisex, so that has never been a problem. And she is also happy that usually you send clothes according to the weather, so that helps a lot.

Deborah privé

B How old are her own children?

Z I’m not sure how old her own children are, but they should be, they must be teenagers.

B I see. But she doesn’t have much time for them.

Z No, that’s because I think from some of the conversations I have with her it’s like, they’re at college. So. They hardly want to spend time at her house anyway, so she doesn’t mind.

De assistenten

Z But I must say that, well, God works in different ways. Because the four women that she has that are working for her are so good that you can actually see the relationship that they have with the kids. It’s unbelievable. Once I witnessed the arrival of one of the kids that was being brought in. And the way they took care of the kid, they took him in their arms like they had known this child for ever. It’s like they fell in love with the kid immediately they entered the gate. So you see that thing, and I think that’s why now, like the way it’s running now, the kids don’t want to run away. Because they feel at home.

B That’s fantastic. That’s as it should be.

Z Yes. They actually cry when some of them, their parents or relatives have come to pick them up. They don’t want to go.

Hier stoppen we even. We hebben nog stof genoeg, maar het wordt te lang. Volgende keer meer over: adopties, het busje, het huis, de mogelijkheden van een groter huis, de middelbare school en de contacten met de ex-pupillen, leesboeken, wat Zoe precies doet voor ons, en over dit project in zijn geheel.

Nu vermelden we nog even dat Engelstalige kinderboeken uiterst welkom zijn (leeftijd 0-12, Winnie The Pooh mag ook, en taalloze of anderstalige plaatjesboeken ook), dus wie iets over heeft of weet, graag. Verder zuigflessen met spenen.

Als we hier afsluiten, kan de bijlage keurig op de ommezijde. Dus: een hartelijke groet van

Ben en Mieke.

Bijlage: accountantsrapport en Jaarrekening (samenvatting)

Accountantsrapport en Jaarrekening (samenvatting). NB: dit verslag gaat vergezeld van de mededeling, dat de stichting op grond van artikel 396 lid 1 van Boek 2 BW is vrijgesteld van de verplichting tot controle van de jaarrekening door een accountant, en een accountantsverklaring derhalve ontbreekt.

1. Balans per 31 december 2007. Activa: liquide middelen 3.267 (31-12-2006: 4.076).
Passiva: vermogen 3.267 (31-12-2006: 4.076).
2. Winst- en verliesrekening 2007 Netto omzet: 5.928
Kosten 6.800
Bedrijfsresultaat -872
Rente 63
Resultaat -872
Toelichting op de activa Liquide middelen: Rabobank 2.738 (31-12-2006: 2.634).
Postbank 529 (31-12-2006: 1.442).
Totaal 3.267 (31-12-2006: 4.076
Toelichting op de passiva Reserves begin boekjaar: 4.076
Resultaat -899
Reserves einde boekjaar 3.267

Voor de volledigheid, en voor wie dat makkelijker mocht kunnen lezen, voegen we toe het overzichtje dat we zelf hebben ingeleverd en waarop deze stukken zijn gebaseerd:

saldo Rabobankrekening 31/12/06 2633,98
in (giften) 1740,56
in (rente) 63,52
in (van Postbankrekening) 0
uit (naar Postbankrekening) 1700
saldo Rabobankrekening 31/12/07 2738,06

saldo Postbankrekening 31/12/06 1441,55
in (giften) 4187,7
in (rente) 0
in (van Rabobankrekening) 1700
in (portokostensubsidie 40-dagen-actie Laren Blaricum Eemnes) 500
uit (portokostensubsidie voor besteding) 500
uit (debetrente) 0,68
uit (overgemaakt naar Chilenje) 6800
saldo Postbankrekening 31/12/07 528,57

Stichting Deborafonds

tot ondersteuning van het
Chilenje Transit Home
te Lusaka, Zambia
(directie Ms Deborah Chibonga).
www.deborafonds.nl
Inschrijfnummer Kamer van Koophandel Utrecht 30193181

Ben en Mieke Bal-Nefkens
Dorpsstraat 79
3632 AS Loenen a/d Vecht
0294-23.38.70
benbal@caiway.nl

7 maart 2007

Aan allen.

Elke keer als wij de bankafschriften registreren en wegstrepen zijn we dankbaar door jullie voortgezette steun aan “ons” weeshuis, en door jullie vertrouwen in ons, amateurs, en in onze contactpersoon Zoe (Zophele Ngoma), en in Deborah die het werk doet. Sommigen van jullie hebben aan hun oorspronkelijke automatische overschrijving een aanmoedigend of geestig tekstje toegevoegd. Het is amusant om die tekstjes elke maand weer tegen te komen. Ook dat helpt om de moed erin te houden.

Kort samengevat: dank jullie wel voor alles. Alles is veel: de periodieke en incidentele financiële bijdragen, de diverse subsidies, de accountantshulp, het instandhouden van de website en de hulp bij het beheer daarvan, de levering van kleren en schoenen, en de hulp bij het sorteren daarvan en bij het inpakken van de zendingen. Over al deze activiteiten volgt hieronder enig overzicht en enige verantwoording. Alleen de kleertjes- en schoenenleveranciers kunnen we niet allemaal langs deze weg bedanken, omdat we ze niet allemaal kennen: een van de aardigste steunblijken is de plastic tas die af en toe als wij thuis komen aan de deur hangt.

Financiën en bijzondere giften

We beginnen voor de afwisseling maar eens met de geldzaken. Evenals vorig jaar en het jaar daarvoor is het financieel verslag over 2006 belangeloos voor ons opgesteld door Mr J.J.Slof AA/FB te Loosdrecht. De essentiële gegevens hieruit vind je in de bijlage hieronder. Alle stukken, bonnen en bankafschriften blijven bij ons ter inzage.

We hebben in 2006 opnieuw elke twee maanden 600 euro overgemaakt. Onkosten zijn niet ten laste van de stichting gekomen, omdat we vasthouden aan de garantie dat, met aftrek alleen van de bankprovisie voor de overboeking, 100% van de giften rechtstreeks bij het weeshuis terecht komt. De onkosten nemen wij voor eigen rekening, en Zoe doet dat aan gene zijde. Geoormerkte subsidies die ons worden toegekend uitsluitend ter bestrijding van bepaalde onkosten staan natuurlijk buiten deze stelregel; zo meteen daarover meer.

De oplettende cijferlezer zal in de bijlage niet ontgaan, dat het slotsaldo voor 2006 opvallend veel hoger is dan het beginsaldo. Dit heeft drie oorzaken.

Ten eerste is ons een eenmalige gift van 1000 euro gedaan door de Stichting Kringloopwinkel te Laren N.-H. Wij vermoeden dat dit is gebeurd op voorspraak van Martha de Vreeze. Deze gift hebben wij pas na de jaarwisseling overgemaakt, en hij flatteert dus het slotsaldo. Hij is besteed aan de aanschaf van nieuwe bedden voor een paar nieuw binnengekomen kindjes, een wasmachine, een TV om een door anderen geschonken stapel educatieve video’s ten nutte te kunnen maken, en een computer om de kids computerwise te kunnen laten worden.

Ten tweede ontvingen wij een eenmalige gift van 500 euro van de Interkerkelijke 40-dagenaktie Laren-Blaricum-Eemnes, ongetwijfeld eveneens op voorspraak van Martha. Deze gift was exclusief bestemd voor de financiering van de portokosten van de dozen met kleren en schoenen die we sturen. We willen hem pas verrekenen als we hem hebben opgemaakt, en vandaar dat ook dit bedrag het slotsaldo flatteert.

Ten derde hebben we onze periodieke overboeking natuurlijk altijd voorzichtig geraamd, om vervelende verrassingen te vermijden. Dit beleid heeft een zekere saldovorming tot gevolg gehad, wat nog in de hand wordt gewerkt doordat er wel donateurs bijkomen maar er nauwelijks afhaken. Zonder de zaak nou precies te kunnen becijferen, hebben we het met ingang van 2007 aangedurfd om de tweemaandelijkse overboeking te verhogen van 600 naar 800 euro. Daardoor zal de saldovorming wel weer verminderen.

Los van het voorafgaande willen we nog een bijzondere gift vermelden. Dit jaar kwam nog het restant binnen van de opbrengst van de nalatenschap van Vitor Felix do Monte, wijlen de ex-vriend van onze vriendin Ria van Eck, waarover in ons vorige jaarverslag meer uitleg staat. Deze schenking is opnieuw mede ter nagedachtenis van de schenker.

Een detail op het punt van het financiële beheer is nog, dat we, op momenten dat er saldo ontstaat, af en toe overboeken van de Postbank naar de Rabobank, omdat de Postbank geen rente geeft en de Rabobank wel. Als er overgemaakt gaat worden moeten we dan soms weer terugboeken. Bovendien moet het verkeer van en naar de Rabobankrekening lopen via onze privérekening, omdat de bank niet rechtstreeks overboekt van spaarrekeningen naar buiten. Met dat al vertoont de boekhouding een enigszins rommelige aanblik. Maar we zijn er redelijk aan gewend.

Pakketzendingen

We hebben het afgelopen jaar twaalf dozen met schoenen en kleren verstuurd, die uiteindelijk alle twaalf zijn aangekomen. Oppervlaktepost was 10 euro goedkoper dan luchtpost, maar deed er veel langer over. Bovendien zijn er in 2005, zoals vorig jaar gerapporteerd, dozen verdwenen. We hebben dus de eerste tien dozen weer per luchtpost gedaan, en toen dat allemaal goed was gegaan, daarna geprobeerd hoe het op de zuinige manier zou gaan. Na een paar weken kreeg ons postkantoor doos XI en XII retour. Bleek, dat oppervlaktezending naar Zambia niet meer mogelijk was. Bijgefrankeerd, en toen duurde het toch nog twee maanden in plaats van de normale twee weken. Maar aangekomen zijn ze. Misschien hadden algemene problemen met de oppervlaktepost, eerder dan de door ons vermoede dieven, iets te maken met de verdwijning van sommige van onze dozen in 2005.

Op de nieuwe serie foto’s kun je de kinderen zien pronken in kleertjes en schoenen van ons, en eenmaal zien kijken in een van de Peter Rabbit boekjes waarvan we uiteindelijk de hele collectie die we nog hadden liggen hebben meegestuurd. Zoe heeft deze fotos gemaakt, en toen we haar meldden dat we haar niet wilden vragen om dat elk jaar te gaan doen omdat ze al zoveel doet, heeft ze terstond beloofd om dat te zullen doen.

Het Transit Home

Over de besteding van onze geldzendingen krijgen we af en toe een berichtje, als er iets buiten de routine van het dagelijks leven het vermelden waard is. Schoolgeld was dit jaar een extra zorg omdat de staatsscholen alsmaar extra bijdragen vragen voor van alles en nog wat. Verder zijn er dit jaar klamboes gekocht, en van de zomer, bij hun de winter, electrische olieradiatorkachels en extra dekens. Het strookt niet met ons beeld van tropisch Afrika, maar de temperaturen zakken daar ’s winters ’s nachts tot 2 graden Celsius, en afgelopen jaar zijn er in Lusaka twee straatkinderen door de kou overleden.

Een momentopname: halverwege het afgelopen jaar telde het weeshuis zestien kinderen, met nog twee in aantocht. Van die 16 waren er 10 jongens tussen 3 maanden en 13 jaar oud, en 6 meisjes van 1 tot 12 jaar. Later zijn drie van de oudste kinderen vertrokken, en het is interessant om te lezen wat Zoe daarover schrijft:

3 of the children (girls) have moved to boarding school. The school is called Kasisi Orphanage Boarding School. It is a boarding school run by the catholic nuns. It was initially begun as a school specifically for orphaned children who were taken to Kasisi orphanage, then, when it gained recognition as a very good school they allowed even those children who were not orphans so that they could mix with the orphaned kids… it’s a school that’s North-East of Lusaka, and is approximately an hour’s drive from Lusaka.

It has both boys and girls and it’s a high school which also provides learning of crafts as part of their education. Deborah is paying for their school but at a price lower than the others.. all the orphans pay less than the others. And during the holidays the children are free to go back to see their friends at the home in Chilenje…

So basically it’s a good high school with a high pass rate which gives more privilege to orphanaged children, and most of the basic things like beds, beddings, food stuff is provided for the children.. although the children cultivate their own food and have a poultry farm that they run in order to feed themselves, and also make all kinds of crafts that they sell to people who usually go to the school for pocket money… one day if I get a chance of going there I will take pictures for you..

Maar er komen steeds ook weer nieuwe kinderen bij, en het aantal blijft rond de zestien schommelen.

Zophele

Onze contactpersoon Zoe komt ons deze zomer op onze uitnodiging bezoeken. Ongetwijfeld zullen we dan uitgebreider over het weeshuis komen te praten dan via de e-mail doenlijk is.

Zelf zijn we niet zo snel geneigd daarheen te gaan. Bovendien denken we in ons achterhoofd dat het meer op zijn plaats zou zijn als iemand met meer zakelijk en organisatorisch inzicht dan wij hebben dat eens zou doen, iemand die in staat is de mogelijkheden te onderzoeken van de gewenste uitbreiding van het huis. Niettemin, Zoe komt dit jaar hier.

De website

Zoe’s foto’s, een mooie grote serie van 24, zijn inmiddels op onze website te bezichtigen: www.deborafonds.nl, debora zonder h. In het menu waar je het eerst terecht komt, vind je onder knop Dagboek onze diverse teksten en de filmpjes uit 2004. Onder knop Fotoalbum vind je de titels van de vier series foto’s die er inmiddels op staan. Een knop die je aanklikt wordt onzichtbaar, maar dat geeft niet. Als je een serie foto’s oproept door op de titel ervan te klikken, kun je elke foto vergroten door erop te klikken. De vergrote foto is soms minder scherp; maar als je hem nogmaals vergroot wordt hij schermvullend en wel weer scherp. Dus.

De rest van de handleiding voor de website vind je op de eerste bladzijde van ons vorige jaarverslag, desgewenst op de website na te lezen (onder Dagboek).

Contacten

Af en toe ontstaat er contact met soortgelijke, meestal veel grotere, stichtingen. Een daarvan bleek dit jaar beloftevol en willen we daarom vermelden. SOS-Kinderdorpen is een welbekende organisatie met een uitstekende reputatie. Zij runnen tal van weeshuizen in vele landen. Het idee rees, dat contact er wie weet toe zou kunnen leiden dat zij, stel dat dat op den duur wederzijds gewenst zou blijken te worden, het Chilenje Transit Home onder hun vleugels zouden kunnen nemen. Dat zou een veel solidere basis geven, en onze stichting zou dan overbodig worden. Het was een kortstondige wensfantasie: nader contact wees uit, dat de nederlandse afdeling van SOS-Kinderdorpen uitsluitend functioneert als inzamelingsorganisatie ten behoeve van het internationale bureau; en voor onze toenadering bestond bij hen geen belangstelling.

De Stichting

De reeds genoemde Martha de Vreeze, een oud-collega van Ben, die al veel voor ons gedaan heeft, is toegetreden tot ons stichtingsbestuur, dat daarmee de wettelijk voorgeschreven omvang van vijf personen heeft bereikt, zij het dat twee daarvan nog niet voldoen aan de voorwaarde dat ze geen familie van elkaar zijn!

Speciale hulp hebben we verder ondervonden van Ria van Eck bij het sorteren van de binnengekomen schoenen en kleren, en van Willem de Groot en Urmila Manniesing bij het instandhouden en het beheren van de website, en het electronisch versturen van dit verslag aan degenen die de wens daartoe te kennen hebben gegeven.

Onze registratie van deze wens, die ons via uiteenlopende wegen ter kennis is gebracht, is niet waterdicht. Wie dit nu op papier ontvangt terwijl hij het liever op het scherm krijgt, verzoeken we, dit te laten weten. Omgekeerd is even welkom degene die het nu electronisch krijgt terwijl hij eigenlijk toch liever papier leest.

Tenslotte

Onze dank jegens alle genoemden, maar ook jegens de vele hier niet bij name genoemden die ons bescheiden, maar voor de ontvangers levensgrote werk mogelijk maken door er aan deel te nemen, is diepgevoeld. We gaan maar gewoon door met onze steun aan dit lokale huis in het epicentrum van de aids-epidemie, dat geen andere steun ontvangt van overheidswege of van de internationale instellingen, op de basis van jullie vertrouwen in ons, het onze in Zoe, en het hare in Deborah.

Een hartelijke groet van

Ben en Mieke

PS. Nog dezelfde drie huishoudelijke punten als vorig jaar.

1. Voor de bijlage met de samenvatting accountantsrapport en jaarrekening 2006 zie ommezijde.
2. Het postbankrekeningnummer van de stichting is onveranderd 4263322 ten name van Stg Deborafonds (zonder h) te Loenen a/d Vecht; en wie de Rabobankrekening gebruikt mag dat als voorheen blijven doen.
3. Graag herhalen we, dat als je ooit hoort van mensen die Zambia gaan aandoen en die genegen zijn met ons contact te hebben, we daar heel graag van horen.

Jaarverslag 2006 Stichting Deborafonds: bijlage.

Accountantsrapport en Jaarrekening (samenvatting). NB: dit verslag gaat vergezeld van de mededeling, dat de stichting op grond van artikel 396 lid 1 van Boek 2 BW is vrijgesteld van de verplichting tot controle van de jaarrekening door een accountant, en een accountantsverklaring derhalve ontbreekt.

1. Balans per 31 december 2006. Activa: liquide middelen 4.076 (31-12-2005: 1.594).
Passiva: reserves 4.076 (31-12-2005: 1.594).
2. Winst- en verliesrekening 2006 Netto omzet: 6.049
Kosten 3.600
Bedrijfsresultaat 2.449
Rente 32
Resultaat 2.481

Toelichting op de activa Liquide middelen: Rabobank 2.634 (31-12-2005: 418).
Postbank 1.442 (31-12-2003: 1.549).
Totaal 4.076
Toelichting op de passiva Reserves begin boekjaar: 1.595
Resultaat 2.481
Reserves einde boekjaar 4.076

Voor de volledigheid, en voor wie dat makkelijker mocht kunnen lezen, misschien alleen al omdat het bovenstaande in andere termen is vervat dan vorig jaar, voegen we toe het overzichtje dat we zelf hebben ingeleverd en waarop deze stukken zijn gebaseerd:

saldo Rabobankrekening 31/12/05 418,45
in (giften) 1383,97
in (rente) 31,56
in (van Postbankrekening) 1000
uit (naar Postbankrekening) 200
saldo Rabobankrekening 31/12/06 2633,98

saldo Postbankrekening 31/12/05 1176,24
in (giften) 4665,31
in (rente) 0
in (van Rabobankrekening) 200
uit (van Rabobankrekening) 1000
uit (overgemaakt naar Chilenje) 3600
saldo Postbankrekening 31/12/06 1441,55

Ben en Mieke Bal-Nefkens
Dorpsstraat 79
3632 AS Loenen a/d Vecht
0294-23.38.70
benbal@caiway.nl
www.deborafonds.nl

21 maart 2006

Aan alle supporters.

Weer tijd voor een jaarverslag. Dank jullie allemaal heel erg voor de voortgezette steun.

Hierboven zie je dat ons e-mailadres is veranderd. Sterker nog: we hebben een website. Dat is een kado van onze donateur Willem de Groot, die een bedrijf heeft dat op bestelling kado-websites maakt. Onze eerdere rondzendbrieven en het vorige jaarverslag kun je op deze site nalezen, evenals wat je hier leest. Bovendien kun je er alle foto’s en de twee filmpjes zien die Goof van de Winkel twee jaar geleden in het Transit Home heeft gemaakt. Tenslotte een nieuwe serie kleurenfoto’s die Emiel de Weerd afgelopen mei heeft gemaakt van de kinderen, het huis en de omgeving. Ook Deborah, de weeshuismoeder, is ditmaal te zien: zij is de dame met de bloemetjesbloes.

Voor geschoolde internetters wijst de website zichzelf de weg. Voor de lagergeschoolden zoals wijzelf ook zijn volgen hier nog een paar aanwijzingen.

Op de startpagina zie je linksboven een menu. De twee opties Dagboek en Fotoalbum zijn daarin vooralsnog het interessantst. Onder Dagboek vind je alle teksten, maar ook de twee filmpjes. Onder Fotoalbum vind je de drie series foto’s. Op de titels links kun je kiezen welke serie je wilt zien. De foto’s worden vervolgens klein gepresenteerd; een klik in het plaatje vergroot het, en nog een klik maakt het schermvullend. Daarna kun je bovenaan kiezen om naar de volgende foto te gaan, of terug naar het overzicht van het hele album.

In het openingsmenu vind je verder nog een optie Gastenboek waarin je eventuele commentaren kunt noteren, en een optie Email, waarmee je ons rechtstreeks kunt mailen; deze mail wordt automatisch doorgestuurd naar ons bovengemelde privé-mailadres. De optie Mailinglist tenslotte maakt het mogelijk dat wij electronisch berichten aan jullie rondsturen. Voorlopig sturen we dit jaarverslag op papier rond, ter wille van het grotere leesgerief en daarmee de hogere leeskans.

Jullie giften hebben het mogelijk gemaakt onze tweemaandelijkse overboeking van 600 euro het hele kalenderjaar voort te zetten, en ook in het nieuwe jaar zijn we op dat nivo doorgegaan. Deze stortingen dienen ter ondersteuning van de dagelijkse uitgaven aan medische zorg, schoeisel en kleding, schoolgeld, assistentie, onderhoud en inrichting. Vele malen heeft ons extra dank terug bereikt omdat wij de enige vaste bron van inkomsten zijn. Ze maken, de kinderen en de buurtmoeders, zelf kleding en huishoudelijke voorwerpen om te verkopen. In hoeverre er sprake is van overheidssteun moeten we nog eens vragen. In elk geval wordt er daarginds flink voor ons allen gebeden.

In april 2004 waren we begonnen met geregelde verzending van een 5 kilo-doos met gedragen kinderschoenen in goede staat en dito kleding. Dat is dat hele jaar goed gegaan; en in 2005 is daar een grote bijdrage aan splinternieuwe schoenen bijgekomen, zoals in ons vorige jaarverslag al is vermeld.

In 2005 is in deze activiteit de klad gekomen. Steeds minder dozen kwamen daarginds aan. Voor de zomer hebben we het opnieuw geprobeerd; toen kwamen er van de zeven dozen twee aan. Maar daarvoor zijn de verzendkosten te hoog (dik 20 euro per zeepost, en ca 30 door de lucht).

Na een flinke pauze waarin de dieven ons hopelijk ontwend zijn, en na overleg met onze contactpersoon Zophele, zijn we onlangs weer begonnen. Zophele heeft een indringend gesprek gehad met het postkantoor. Daar heeft men beloofd een pas in gebruik genomen gecomputeriseerd traceersysteem te zullen aanwenden bij alle toekomstige gevallen van vermissing. Verder zijn we begonnen de dozen met viltstift doorlopend te nummeren, zodat we iets exacter overzicht houden. De eerste twee, priority verzonden, dozen, zijn in de recordtijd van twee weken aangekomen, dus we hebben weer moed.

Omdat deze verzendingen duur zijn, zijn we dankbaar voor de sponsoring van verzendkosten die we van verschillende kanten mochten ontvangen.

Onze voorraden zijn nog ruim genoeg voor heel wat dozen. En voorlopig hoeven we geen nieuwe actie te ondernemen om aan schoenen en kleren te komen, want nog steeds hangt er om de zoveel tijd een plastic tas aan de voordeur of staat er een doos in ons tuinprieel.

Evenals vorig jaar is een Accountantsrapport en Jaarrekening over 2005 voor ons opgesteld door Mr J.J.Slof AA/FB te Loosdrecht, die dit belangeloos heeft gedaan. Een bijlage hieronder bevat de essentiële gegevens. Uiteraard zijn en blijven alle stukken, bonnen en bankafschriften bij ons in te zien.

We zijn iets dichter genaderd tot de wettelijke norm voor de samenstelling van het stichtingsbestuur door de toetreding van Petra Zwaan te Purmerend en Steven Broers te Vleuten.

Een bijzondere uitgave en een bijzondere gift moeten iets uitgebreider vermeld worden.

In ons vorige jaarverslag maakten we melding van een langdurige ziekte van Deborah. Uiteindelijk bleek dat bezoek aan een specialistische kliniek nodig was dat ze niet kon betalen. Geen Zorgstelsels daar. We hebben toen de vrijheid genomen uit het fonds een extra storting van 600 euro te doen (het geschatte tekort voor behandeling). Omdat er zonder Deborah geen Transit Home zou zijn, hebben we deze uitgave onder de 100%-garantie laten vallen (die immers inhoudt dat elke cent van jullie bijdragen, met als enige uitzondering de provisie van de bank voor de overboekingen, ter plekke terecht komt). Het bleek dat ze een nier-infectie had. Die is met succes behandeld, en ze is hersteld.

Wat betreft de bijzondere gift drukken we hieronder de begeleidende tekst af die we ontvingen van onze donateur Ria van Eck, en die voor zich spreekt.

Aan: beheerders Deborafonds
Betreft : nalatenschap Vitor

Vandaag stortte ik E. 390,50 op de rekening
van het Deborafonds. Dit is de opbrengst van de
verkoop van een deel van de sieraden die ik in
bewaring had van mijn vriend Vitor Felix do Monte
(Lissabon 1952-Amsterdam 2005). Vlak voor zijn
overlijden vroeg hij mij deze te gelde te maken en
de opbrengst ervan te bestemmen voor de kinderen
van de Derde Wereld.
De sieraden hadden een grote emotionele waarde
voor Vitor omdat ze toebehoord hadden aan de vrouw
die hij moeder noemde. De vrouw die hem, een wees,
een liefdevol tehuis bood, opdat hij zijn hele
leven terug kon kijken op een gelukkige jeugd.
Dat deze jeugd werd doorgebracht in Zuidelijk
Afrika (Mozambique) maakt het des te meer passend
dat de opbrengst van deze sieraden nu via het
Deborafonds ten goede komt aan de weeskinderen
van nu in Zuidelijk Afrika.

Laatste speciale vermelding verdient dat rond de Kerst Zophele met een paar vriendinnen een kerstfeest in het Transit Home op touw heeft gezet met kadootjes voor de kids. We hebben daar buiten het fonds om ook iets aan bijgedragen. Helaas viel de zaak in het water doordat het hevig onweerde en de stroom uitviel. Daardoor heeft Zophele ook geen foto’s kunnen maken, die we graag hadden gezien en op de website gezet. Volgende keer beter.

Het is wonderlijk om te bedenken dat dit hele project totaal onmogelijk zou zijn geweest zonder de e-mail, die ons verbindingsmiddel vormt met onze contactpersoon ter plaatse. Daarentegen vinden we nu zelf naïef de gedachte die we twee jaar geleden hadden, om op den duur deze verslagen electronisch te gaan rondsturen. We zijn er inmiddels achter hoeveel prettiger papier leest dan het scherm. Niettemin: als er iemand is die het net zo lief over de mail ontvangt, laat het vooral weten, scheelt 39 cents. Dat zal dan het begin worden van het actieve leven van de electronische mailing-list op de website.

We gaan hiermee door, en we hopen jullie ook. Dank je wel!

Een hartelijke groet van

Ben en Mieke.

PS. Drie huishoudelijke punten.
1. Voor de bijlage met de samenvatting accountantsrapport en jaarrekening 2005 zie onder.
2. Het postbankrekeningnummer van de stichting is onveranderd 4263322 Stg Deborafonds (zonder h) te Loenen a/d Vecht, en wie de Rabobankrekening gebruikt mag dat als voorheen blijven doen.
3. Graag herhalen we, dat als je ooit hoort van mensen die Zambia gaan aandoen en die genegen zijn met ons contact te hebben, we daar heel graag van horen.

Jaarverslag 2005 Stichting Deborafonds.
Bijlage: Accountantsrapport en Jaarrekening (samenvatting).

1. Balans per 31 december 2005. Activa: liquide middelen 1.595 (31-12-2004: 1.583).
Passiva: reserves 1.595 (31-12-2004: 1.583).
2. Winst- en verliesrekening 2004 Ontvangsten: donaties 4.198
Uitgaven: bijdragen tehuis 4.200
Resultaat -2
Financiële baten en lasten: bankier
14
Resultaat 12

Toelichting op de activa Liquide middelen: Rabobank 419 (31-12-2003: 155).
Postbank 1.176 (31-12-2003: 1.428).
Totaal 1.595
Toelichting op de passiva Reserves begin boekjaar: 1.583
Resultaat 12
Reserves einde boekjaar 1.595

Voor de volledigheid, en voor wie dat makkelijker mocht kunnen lezen, voegen we toe het overzichtje dat we zelf hebben ingeleverd en waarop deze stukken zijn gebaseerd:

saldo Rabobankrekening 31/12/04 155
in (giften) 1549,38
in (rente) 14,07
uit (naar Postbankrekening) 1300
saldo Rabobankrekening 31/12/05 418,45

saldo Postbankrekening 31/12/04 1427,59
in (giften) 2648,65
in (rente) 0
in (van Rabobankrekening) 1300
uit (overgemaakt naar Chilenje) 4200
saldo Postbankrekening 31/12/05 1176,24

We hadden ons voorgenomen alleen jaarverslagen te gaan sturen aan degenen die daar om vroegen. Bij nader inzien sturen we dit verhaal toch aan liever iedereen met wie we contact gehad hebben sinds ons vorige, tussentijdse, verslag twaalf maanden geleden. Het is gewoon een eigen behoefte, om een beetje verantwoording af te leggen, en om iets meer contact te hebben dan door alleen maar bankafschriften op te bergen.

Nieuwe foto’s en nieuwe rechtstreekse woorden van Deborah Chibonga zijn er deze keer niet bij. Vrij regelmatig krijgen we via onze contactpersoon Zoe woorden van dank terug, voor onze bijdragen en voor onze trouw. Maar: Deborah is al een paar maanden ziek, dus nog minder dan anders zien we kans om haar met indringende vragen lastig te vallen. Blijkbaar wordt het huis dan gerund door de hulpmoeders. Hoe dat precies is georganiseerd, daar zouden we wel graag meer van weten. Zoe willen we niet met meer vragen lastig vallen dan het dagelijkse bedrijf nodig maakt, want dat is al zo veel, en ze doet al zo veel. Iemand zou er ooit eens heen moeten met een hele lijst bedrijfsmatige vragen, om meer inzicht te krijgen, en, vooral ook, om een basis te leggen voor misschien ooit een succesvolle sponsoring van de gewenste uitbreiding, waarover hieronder meer.

We hebben ons, toen we door onze aanvangsdonatie in october 2003 met het huis in contact waren gekomen, twee globale doelen gesteld, naar aanleiding van Zoe’s rapportage van de noden en behoeften. Ten eerste ondersteuning van de gewenste capaciteitsuitbreiding van het huis, en ten tweede blijvende ondersteuning in het dagelijks leven (inclusief medische zorg, schoeisel, schoolgeld, kleding, betaling assistentie, onderhoud huis).

Over die capaciteitsuitbreiding het volgende. Op 10 maart hebben we 4000 euro gestuurd met de bedoeling, daar een zetje aan te geven. Daarvoor zijn bouwmaterialen aangeschaft (bakstenen, planken, zand en cement), waarmee het bestaande huis, een betonnen vierkamerwoning, zou kunnen worden uitgebreid. Een overheidsinstantie die had toegezegd gratis voor de arbeid te zorgen heeft het vooralsnog laten afweten. De materialen zijn in de opslag gegaan. Van deze 4000 euro is verder nog de lekkende drainage vernieuwd, en zijn er schoolgelden betaald.

Intussen wordt ook gezocht naar nieuwbouw of aankoop van een bestaand (veel) groter gebouw. Eigenlijk zou men 50 kinderen willen kunnen huisvesten, plus faciliteiten als voldoende toiletten, kantoorruimte, werkruimte voor brei-moeders, enz enz. Meer dan aannemelijk, als je bedenkt dat er nu steeds tussen de 20 en 30 kinderen verblijven in een
4-kamer-huis. Maar bij zowel nieuwbouw als aankoop gaat het om bedragen van een andere orde dan waar ons fonds in kan voorzien.

Dit werd duidelijk toen in november op uitnodiging van de Interkerkelijke 40-dagenactie Laren-Blaricum-Eemnes een uitgewerkt voorstel met begroting voor nieuwbouw op tafel kwam. Er waren daar verschillende vraagtekens bij te plaatsen (Deborah was al ziek, en het is ons nooit preces duidelijk geworden wie de stukken had opgesteld; een aannemersbedrijf, lijkt het), maar vooral bleek toen, dat de voorziene plannen de capaciteit van de 40-dagenactie ver te boven gingen, laat staan de onze.

Kortom, het doel van ondersteuning van uitbreiding is nog niet bereikt. Het tweede doel, de geregelde steun, wel. Van jullie komen giften binnen van allerlei aard: maandelijkse, jaarlijkse, incidentele, kleinere en grotere. In het begin was moeilijk te overzien hoeveel we op den duur op geregelde basis zouden kunnen gaan overmaken. Na onze oorspronkelijke donatie van 2500 euro in october hebben we uit de binnengekomen giften eerst de genoemde 4000 euro gestuurd, en toen op 28 mei nog eens 2000. Dit laatste bedrag is opgegaan aan dagelijkse noden en behoeften, daarbij inbegrepen nieuwe bedden en beddegoed voor nieuwe kinderen.

Daarna hebben we aanvankelijk op grond van wat er maandelijks binnenkwam besloten tot een tweemaandelijkse storting van 400 euro, die we hebben gedaan eind juli, september en november. Maar er zijn donateurs blijven bijkomen, en in het nieuwe jaar is dat 600 geworden. Blijkens Deborah’s dankbetuigingen, en ook blijkens Zoe’s onverdroten medewerking waarover zo meteen meer, dragen we op deze manier reëel bij. Jullie, Zoe en wij vormen een soort ondersteuningsorganisatie. Wij zijn blij en dankbaar voor jullie bereidheid om hieraan mee te doen, en voor jullie vertrouwen in ons. We generen ons dat we nog altijd lang niet op alle reacties op onze eerste oproep van anderhalf jaar geleden persoonlijk en behoorlijk hebben gereageerd. De respons is daarvoor te groot geweest, en allerlei praktische gevolgen te talrijk en te tijdrovend.

Op het gebied van de geregelde steun is nog meer aardigs te melden. Kort na de oprichting van de stichting op 9 januari kwamen we op het idee om eens te informeren of we met het inzamelen en opsturen van gedragen kinderschoenen in goede staat soms nog een leuke aanvulling konden geven. Deborah had te kennen gegeven dat de kosten van schoeisel, nodig voor de kinderen die naar school moeten, een van haar ergste kopzorgen waren. Het antwoord was dan ook bevestigend, en op 16 april hebben we een eerste doos met 5 kilo schoenen gestuurd, verzameld bij vrienden met kinderen.

Daarna hebben we bevriende scholen benaderd, en via briefjes met korte uitleg en inzameldozen zijn toen aanzienlijke hoeveelheden begonnen binnen te komen, van, vooral, Het Kockenest in Kockengen (door de bemiddeling en hulp van directeur Henk Groen), de Montessori Basisschool in Loenersloot (waar Mieke werkt), de Peuterspeelzaal
‘t Hummeltjeshonk hier in Loenen (door de bemiddeling van ons beider oud-leerling Kitty Stokhuyzen-Hooikaas), en de Dr Boekmanschool in Amsterdam (door de bemiddeling van Bens cursist Ignacio Balestra).

Het volgende intelligente idee was dat dan sokken misschien ook wel handig waren; en inderdaad; dus die kopen we erbij in de Action-winkel in Amsterdam. Weer een volgende stap was, te vragen hoe het stond met de belangstelling voor gedragen kleren in goede staat. Ook met die interesse bleek groot, dus onze inzamelingsvraag is dienovereenkomstig verbreed, en de inhoud van onze zendingen ook. Tot het eind van het kalenderjaar hebben we, over het algemeen elke week, in totaal 32 dozen van 5 kilo verstuurd, in het begin met schoenen, later half om half met schoenen en kleren. Tot onze verbazing blijkt er zelfs behoefte aan winterkleding te zijn, omdat in onze zomermaanden temperaturen in Zambia wel onder de 10 graden zakken. Nu, in maart 2005, zijn we, na raadpleging van Zoe, overgestapt op een doos per 2 weken.

We ontkomen er niet aan hier te vermelden dat wij de kosten van sokken, dozen, verzending, en verdere onkosten zoals de jaarlijkse bijdrage aan de Kamer van Koophandel, de foto-afdruk bij onze brief van maart, en de postzegels dezer, zelf betalen, omdat wij zo onze garantie overeind houden dat het bijeengebrachte geld, op de bankprovisie na, voor 100% bij de instelling terecht komt. Van nogal wat kanten is ons bevestigd dat dat nou juist een van de aantrekkelijkheden van dit project is. Bovendien voelen we ons zo ook prettiger tegenover jullie dan als wij alleen het werk bijdroegen en aan anderen de eurootjes vroegen. Om dezelfde redenen betaalt Zoe haar onkosten zelf: zij moet voor de ontvangst van de dozen iets betalen aan de postbeambte, en reist elke keer 8 km op en neer om de geldzendingen en de dozen te bezorgen.

Dit neemt niet weg dat we erg dankbaar zijn voor verschillende incidentele bijdragen die zijn gedaan niet als donatie maar als sponsorgift voor specifieke onkosten, met name door Visiemakelaars in Almere voor de portokosten van onze eerste rondzendbrief, en door Martha de Vreeze, Henk en Marianne Groen, en José van Mechelen voor verzendkosten van wekelijkse dozen. We hebben ons vrij gevoeld om zulke bijdragen buiten de 100%-regel te houden, omdat ze ons onder die voorwaarde zijn geschonken. Dergelijke uitgaven en inkomsten zijn ook niet opgenomen in het financieel jaarverslag hieronder.

Het mooiste verhaal over de schoenen komt nog. Martha de Vreeze heeft de Schoenenboerderij Beukeboom in Eemnes bereid gevonden de voorraad onverkochte kinderschoenen aan ons doel te doneren: een grote hoeveelheid beeldschone gloednieuwe schoenen in letterlijk alle soorten en maten. We sturen daar nu in elke doos 2 paar van mee, om het niet te abrupt in de gaten te laten lopen bij potentieel hierin geïnteresseerde douane- en post-beambten.

Tot zover ons verslag van onze activiteiten in 2004. Het zou kunnen dat we dingen vergeten zijn. In dat geval sorry, en meld het graag. De statuten van de stichting schrijven voor dat er een financieel jaarverslag wordt opgesteld dat aan wettelijke eisen voldoet en de handtekening van een accountant krijgt. Als boekhoudkundige analfabeten zijn we opgelucht en dankbaar dat onze begunstiger en toeverlaat Peter Boting Mr J.J.(Hans) Slof AA/FB van het accountantskantoor Slof & van der Meer in Loosdrecht bereid heeft gevonden voor ons een Accountantsrapport en Jaarrekening op te stellen. Dit stuk telt elf bladzijden en is dus niet goed op deze manier mee te sturen. Je vindt hieronder een bijlage met de essentiële gegevens, voorzover we die zelf hebben kunnen begrijpen, althans overtikken. Het origineel, evenals alle bonnen en bankafschriften, zijn te allen tijde, althans tot zes jaar na dato, bij ons te bezichtigen.

Wat de aftrekbaarheid van giften voor de aangifte van de inkomstenbelasting betreft nog dit. Inmiddels is ons gebleken dat de voorwaarden en procedures ter verkrijging van het CBF-keurmerk voor goede doelen zo omvangrijk en trouwens ook kostbaar zijn, dat dat voorlopig boven onze macht gaat. Het lijkt ons toch misschien meer iets voor grootschaliger organisaties. Wie wil aftrekken en met controlevragen zou worden geconfronteerd is welkom om naar ons te verwijzen voor uitleg en verantwoording. Of dat dan tot acceptatie leidt blijft een vraag die pas beantwoord zal worden als er daadwerkelijk ooit controlevragen worden gesteld.

Nieuwe bestuursleden zijn nog niet tot ons stichtingsbestuur toegetreden. Hoewel Hans Slof zegt dat voor een stichting van deze omvang het ideale aantal bestuursleden een oneven aantal onder de twee is, zitten we nu eenmaal met een even aantal boven de een, en zouden toetredingen dus meer dan welkom zijn. We hebben op dit punt ook nog niet echt hard gezocht. Misschien gaan we dit jaar toch maar eens hier of daar iemand benaderen. Want wel duidelijk is, dat we hiermee doorgaan. Dus we hopen: jullie ook.

Dan nog wat informatieve dingen. We komen maar langzaamaan meer concreets te weten over het Chilenje Transit Home, omdat we met Deborah zelf geen rechtstreeks contact hebben, en Zoe niet meer willen lastigvallen dan waar direct aanleiding toe is.

Het Transit Home is geen gewoon weeshuis, maar een doorgangshuis: geprobeerd wordt, kinderen bij familie onder te brengen of anders geadopteerd te krijgen. Als ze 12 geweest zijn, gaan ze naar weeshuizen van het Rode Kruis, waar ze elementaire beroepsopleidingen krijgen zodat ze daarna voor zichzelf kunnen zorgen. Jaarlijks verblijven in totaal ca 50 kinderen in het Transit Home. De vreselijke oorzaken waardoor ze daar terecht komen hebben we in onze eerdere brieven opgesomd. Wat we hier vertellen zijn we te weten gekomen doordat een van jullie ons vroeg: waar blijven ze dan als ze 12 zijn. Zulke concrete vragen zijn altijd erg welkom.

Over de locatie van het Transit Home, de wijk Chilenje, volgt hier Zoe’s beschrijving.
Now concerning the kilometers I travel from home to Chilenje… it’s about 8 kilometers
from my house to where the House is situated.. It is South from the city centre and is
about 6 km from there.. It is situated in what we call compounds here in Zambia,
meaning high density areas where people with very low income live… they are
basically old houses built a long time ago with some built during our colonial era…
but slowly people are pulling down the old homes for better structures…it’s an area
which usually has problems with water supply, and electricity goes even when it is
just drizzling (raining).. It has a lot of crime too but they are trying to alleviate this
problem by introducing police posts… the roads are also bad.. it’s situated near similar
compounds with similar characteristics..it’s more or less detached from the low
density areas… so that’s how you can describe Chilenje…

Via internet kun je ook meer te weten komen over Chilenje. Van wat meer systematische studie onzerzijds is het nog niet gekomen.

Verder zijn we in aanraking gekomen met, en hebben we ons geaboneerd op, de Zambia Nieuwsbrief, kwartaalblad van de Werkgroep Zambia. In deze werkgroep zitten mensen die op verschillende manieren in Zambia hebben gewoond en gewerkt. De Nieuwsbrief is grotendeels een (vertaalde) knipselkrant met berichten uit de Zambiaanse pers, in allerlei rubrieken zoals Politiek Binnenland, Economie, Mijnbouw, Landbouw en Voedsel, Onderwijs, Cultuuur, Religie, Gezondheidszorg, Toerisme, Natuur en Milieu.

Daarnaast is er ter gelegenheid van het 40-jarig bestaan van Zambia een tweetalig (engels-NL) boek met foto’s en artikelen verschenen over allerlei aspecten van de Zambiaanse samenleving en de ontwikkelingen daarin. Zowel de Nieuwsbrief als het boek zijn erg interessant. Daarom vermelden we hoe wie dat wil ze kan krijgen.

Inside Zambia 1964-2004. ISBN 90-73726-53-0. 24,95 euro inclusief verzendkosten,
te bestellen bij wgzambia@yahoo.co.uk of bij
Werkgroep Zambia, Lombokstraat 8, 3818 CV Amersfoort.
Meer informatie op http://home.tiscali.nl/zambia.
Zambia Nieuwsbrief 4x per jaar, donatie minimaal 12 euro, giro 44.73.757 ten name
van Werkgroep Zambia, Wageningen. Aanmelden via hetzelfde emailadres of
postadres als genoemd bij het boek.

Graag vermelden we nog dat als je ooit hoort van mensen die Zambia gaan aandoen en die genegen zijn met ons contact te hebben, we daar heel graag van horen.

Tenslotte. Onze zoon Geert heeft de hele serie foto’s en de drie korte filmpjes die Goof van de Winkel een jaar geleden in het Transit Home maakte ingescand en op CDRom gezet. Eén van deze foto’s hebben we meegestuurd met onze brief in maart vorig jaar. De rest en de filmpjes willen we op deze manier beschikbaar maken voor wie er belang in stelt. Goof vindt dit goed. CDRom lijkt ons voor zowel foto’s als filmpjes een geschikter verspreidings-medium dan e-mail, omdat de capaciteit van de internetverbinding dikwijls te beperkt is voor dit doel. Als je interesse hebt voor een CDRom, en je laat ons dit weten, liefst via de mail, dan zorgen wij dat je hem krijgt. We zeggen erbij dat de filmpjes zonder geluid zijn, en bij normaal afspelen klein. Ze zijn wel te vergroten voor wie voldoende computerwise is; maar dan wordt het beeld grof van structuur, waarmee het overigens soms niet oninteressanter wordt. Op één filmpje zie je een groep zingende kinderen, op een tweede interieuropnamen van het huis (vooral bedden), en op het derde exterieuropnamen van huis en binnenplaats.

Een hartelijke groet van

Ben en Mieke.

PS: Binnenkort hopen wij over te stappen op het volgende e-mail-adres:
benbal@caiway.nl
PS: het Postbankrekeningnummer van de stichting is 4263322 Stg Deborafonds te
Loenen a/d Vecht, en wie de Rabobankrekening gebruikt mag dat als voorheen
blijven doen.

We hadden het in die brief over een jaarlijkse verantwoording. Er zijn redenen om nu al te rapporteren.

Om te beginnen willen we jullie bedanken. Het aantal mensen dat we willen bedanken is groter dan het aantal dat te kennen heeft gegeven prijs te stellen op de jaarverslagen. Daarom zij het ons vergund nog één keer de hele eerstgenoemde groep aan te schrijven; hierna zullen we dat beperken tot de tweede groep, waarin overigens iedereen welkom blijft.

Waarvoor we precies bedanken zal stap voor stap duidelijk worden. In de eerste plaats heeft een aantal van jullie, hoewel dat bij voorbaat niet hoefde, gereageerd met uitleg over waarom ze niet meededen. We hebben dat in al die zo verschillende gevallen tot soms ver boven de100% kunnen begrijpen, en bedanken hartelijk voor de aanmoediging en de bijval waarmee ook deze reacties vergezeld gingen, en waardoor we ons gesteund hebben gevoeld en voelen.

Dan hadden we ons twee doelen gesteld: een periodieke bijdrage in de kosten van medische zorg, schoeisel, schoolgeld, schoolkleding en assistentie, en een eenmalige bijdrage ter ondersteuning van de uitbreidingsplannen.

Van dat eerste is nog niet precies te zeggen hoeveel er bereikt wordt, doordat een aantal mensen heeft toegezegd nog te zullen beginnen met hierin bij te dragen, dan wel heeft gemeld dat te overwegen. Duidelijk is enerzijds, dat er wel degelijk iets van dit doel bereikt wordt dat zoden aan de dijk zet, anderzijds, dat er nog absoluut ruimte is voor nieuwe deelnemers, waarbij wij met overtuiging herhalen dat ook de bescheidenste periodieke bijdrage aantelt.

Wat het tweede doel betreft: wij hebben op 10 maart vierduizend euro overgemaakt. Via de e-mail van Zoe (onze contactpersoon) ontvingen we daarop de volgende reactie van Deborah.

Dear Ben and Mieke,
I greet you in the name of the good lord who has made it possible for us to come this far…. first i want to apologise for taking time in thanking you.. this is because i went down with malaria and it has been difficult for me to move from home to town to use the internet… so please forgive me and we have for the past ten days experienced bad storm making the internet cafe into going off line…. any let me start for by thanking you for that large amount of money.. i really didint expect it it means alot to me and the children as we can now start planning on how to go about building.. you have been a saviour to me and my children and we hope that the god lord protects your family for more years to come… you are constantly in our prayers… zoe gave me a copy of a picture of your family which i showed the children and have stcuk up in our living room we always say a prayer to your and your family for all that you keep doing for us… a thing that our own Zambian people have failed to do…. i thak you once again and thank Good for visiting us too…
god bless you and your family
all our love
Deborah and the children

De “Good” die hen bezocht heeft is Goof, over wie zo meteen meer. In de eer van die foto zouden we graag jullie allen laten delen. Maar goed; in ieder geval laten we jullie van harte graag delen in de eer van die woorden.

Een paar mensen willen we met naam en toenaam in de openbaarheid van deze brief nogmaals bedanken voor de speciale dingen die ze gedaan hebben. De namen zijn Peter Boting, makelaar te Almere en echtgenoot van Miekes oud-leerling Joke, notaris Mr R.M.Koeman en kandidaat-notarissen Mr D.B.Dijkhuis en Mr Karin Jongkind te Koog aan de Zaan, en Goof van de Winkel, die verbonden is aan de faculteit Communicatie en Journalistiek van de Hogeschool Utrecht.

Peter heeft ons terstond na ontvangst van onze brief overtuigd van de noodzaak om een stichting op te richten, en heeft niet alleen ons daarbij gecoacht, maar ook notaris Koeman en de beide kandidaat-notarissen bereid gevonden belangeloos de stichtingsacte voor ons op te stellen en te passeren, en de stichting in te schrijven bij de Kamer van Koophandel.

Goof en wij hadden nog nooit van elkaar gehoord, tot hij van iemand onze brief in handen kreeg omdat hij in december naar Lusaka zou gaan om daar een paar weken als vrijwilliger werkzaam te zijn in weer een ander weeshuis. Hij nam toen contact met ons op, en het gevolg was dat hij met Zoe samen het Chilenje Transit Home heeft bezocht (Deborah zelf heeft hij niet ontmoet doordat zij op reis was wegens een sterfgeval in de familie), en daar een uitgebreide serie foto’s heeft gemaakt alsmede twee korte video-filmpjes op de digitale camera.

Na zijn terugkeer heeft Goof ons bezocht, de filmpjes laten zien, en ons een set foto-afdrukken kado gedaan. Een van die foto’s gaat bij deze brief.

Uit Goofs verhalen weten we nu dat het huis van beton is en vier kamers telt, en dat het aantal kinderen inmiddels tot 24 is toegenomen. Het erf is niet groot en met beton bedekt. Er staat een volleybalnet, maar er is geen ruimte om groente te verbouwen, zoals in Chilenje veel gebeurt. Goof had de indruk dat de uitbreidingsplannen zich richtten op huur of aankoop van ruimte aan de overkant van de straat, en dat er op het erf zelf eigenlijk nauwelijks nog ruimte is om te bouwen. De boodschap van Deborah heeft het toch over bouwen. We wachten af wat het wordt.

Niet alleen willen we de genoemde personen met extra nadruk danken; ook leek het ons voor jullie allen interessant om iets meer te vernemen van wát we aan ze te danken hebben.

Voor de maandelijkse donateurs, en dat is de volgende reden voor dit vroege verslag, vermelden we een nieuw rekeningnummer. Het geeft niets als je blijft overmaken naar het oude nummer; wij boeken gewoon over. Maar de stichting heeft nu een eigen rekening bij de Postbank, nummer 4263322. Deze rekening staat op naam van Stichting Deborafonds. Debora wordt hier zonder h gespeld. Inmiddels is gebleken dat zij zelf toch gewoon met h schrijft. Aanvankelijk spelde Zoe consequent zonder, en tot nadat de stichtingsacte reeds gepasseerd was wisten wij niet beter.

Dus automatische overschrijvingen mogen op den duur naar dit nieuwe nummer en deze nieuwe tennaamstelling gewijzigd worden. De reden voor deze aparte rekening, en een van de redenen waarom überhaupt een stichting nodig was, is, dat giften die binnenkomen op een privé-rekening door de belastingdienst zouden kunnen worden beschouwd, en belast, als privé-inkomen. Om dezelfde reden houdt de gedachte die wij in onze onschuld even koesterden, dat wij de omvang van giften zouden kunnen verhogen door ze als onze privé-gift van onze belastingaangifte af te trekken, steek noch stand.

Wat betreft aftrekbaarheid van jullie giften bij je eigen belastingaangifte blijkt als volgt. In gevallen waarin zo’n aftrekpost gecontroleerd zou worden, zou onze stichting moeten voorkomen op een lijst van door de belastingdienst als zodanig gerangschikte algemeen nut beogende instellingen. Om voor deze rangschikking in aanmerking te komen moeten wij voldoen aan o.m. de voorwaarde dat ons bestuur (tot nog toe vormen wij dat) minstens 3 leden heeft, waarbij “een eventueel aanwezige relatie van bestuursleden altijd een minderheid vormt”. Wij danken bij name onze oud-collega Lucy Kok die deze dingen voor ons heeft uitgevist.

Dat van die relatie van bestuursleden is één reden voor ons volgende onderwerp. We zoeken bestuursleden. De tweede reden daarvoor is, dat wij een kwart eeuw ouder zijn dan Deborah, en het dus te hopen is dat zij een kwart eeuw langer met haar werk zal kunnen doorgaan dan wij het zullen kunnen blijven proberen te steunen. Dit maakt, dat wij met name jongere mensen zoeken als bestuurslid van de stichting. Enerzijds zit daar voorlopig in het geheel geen onvermijdelijk werk aan vast. Anderzijds is het perspectief dat zij de hele zaak t.z.t. van ons overnemen. Niet dat er dan vreselijk veel werk aan zal vastzitten, maar toch wel wát. Kortom, ben je jong en geïnteresseerd, of weet je zo iemand: wees welkom.

Tenslotte vermelden we dat de statuten van de stichting ons verplichten tot een financieel jaarverslag door een register-accountant te controleren. Voor het eerst zal dit moeten worden uitgebracht halverwege 2005. Uiteraard zijn tot die tijd alle financiën hier voor iedereen ter nzage, evenals de stichtingsacte en de overige foto’s.

Een probleempje tot besluit is, dat we de namen van sommige gevers niet thuis kunnen brengen. Omdat wij ook hen deze brief willen sturen, vragen wij je, ons even te bellen of te mailen als je geen brief van ons hebt gekregen.

Een hartelijke groet van

Ben en Mieke.

Nee, dit gaat niet over een jubileum of afscheid. Het gaat over een klein particulier weeshuis in Lusaka, Zambia, waarmee wij in contact zijn gekomen, en waarvoor we steun zoeken.

We zullen eerst het verhaal vertellen, en dan voorleggen wat we van plan zijn.

Ongeveer 8 jaar geleden hebben collega Riet Fortuin en ik (Ben), toenmaals werkzaam aan het GDAC (Goois Dag/Avondcollege) in Hilversum, van Herm Wind, de rector, en na brainstorm met Wilma Schellekens, de conrector, en enkele collega’s Frans en Duits, een paar duizend gulden ter beschikking gekregen om klassesets te kopen van een aantal Engelse romans die wij geschikt vonden als basis-stof voor de eindexamens HAVO en VWO. Het idee was o.a., dat elke leerling op vaste momenten in het jaar vier boeken zou lenen, daarvoor Hfl 25 (later werd dat 20) statiegeld zou betalen, en daarvan aan het eind HFl 10 terug zou krijgen. Van het saldo zouden we dan versleten boeken kunnen vervangen, en nu en dan een titel die minder voldeed helemaal kunnen vervangen. Dit systeem heeft vanaf dat moment volgens deze opzet gefunctioneerd, en pakweg 1000 leerlingen hebben we mede met behulp hiervan tot hun uiteraard wisselende maar over het algemeen toch heel redelijke tevredenheid door het onderdeel literatuur van het eindexamen voor Engels kunnen loodsen.

De boeken versleten minder snel dan we verwacht hadden, en toen het GDAC, inmiddels als de afdeling VAVO opgenomen in het ROC Dudok College, in 2002 definitief werd opgeheven, hielden we een saldo over van ruim 2600 Euro. Ik had het beheer hiervan overgenomen toen Riet een paar jaar eerder met lesgeven was gestopt en directietaken op zich had genomen. Toen de bestemming van het fonds ophield te bestaan, besloten Riet en ik dat we er een doel voor zouden zoeken in de sfeer van bij voorbeeld steun aan een school in Afghanistan.

Nu, ruim een jaar later, heb ik tevergeefs gezocht naar kanalen in die laatste richting. Wel is een contact ontstaan met een particuliere organisatie voor de opvang van straatkinderen in Djakarta, maar dat heeft niet tot respons geleid.

Een derde gedachte die opkwam heeft wel tot resultaat geleid. Twee ervaringen kwamen daarin samen. Ik had wel eens een website gezien van Unicef, met informatie over weeshuizen in Zambia die door deze organisatie gerund of gesteund worden. De nood is daar hoog doordat dat land het wereldcentrum is van de Aids-epidemie. De tweede ervaring was dat wij in de zomer van 2002 twee weken een Zambiaanse journaliste te logeren hebben gehad die de vriendin was geworden van onze zoon Hein. Haar naam is Zoe (Zophele)Ngoma, en we hebben haar in die tijd leren kennen als een intelligent, integer en capabel persoon. Het idee dat rees was nu, om Zoe (we hebben via de e-mail contact met haar gehouden) te vragen of zij ook wist van betrouwbare non-gouvernementele organisaties die in Zambia voor weeshuizen zorgden.

Ik heb haar die vraag gesteld, en ze heeft zich georiënteerd, een aantal instellingen in Lusaka bezocht, en er één aan ons aanbevolen waar zij de nood het hoogst achtte. Dit weeshuis, Chilenje Transit Home, wordt gerund door Ms Debora Chilonga. Zij verzorgt een wisselend maar gestaag groeiend aantal van momenteel 16 kinderen in de leeftijd van 2 weken tot 12 jaar, meest vondelingen. Haar dringendste behoeften waren volgens Zoe’s eerste rapport
1) uitbreiding van het huis zodat ze meer kinderen kan herbergen, 2) reparatie van dak kozijnen en deuren vóór het a.s. begin van de regentijd, en 3) afbetaling van een auto. Voor dat laatste had ze nog US$ 1000 nodig. Na consultering van Riet heb ik toen besloten ons hele saldo aan haar te doneren. Dat is gelukt met als enige onkosten de provisie van de bank (96 Euro): 2500 Euro is overgemaakt en op 27 october door Debora ontvangen.

Gisteren ontving ik van Zoe bericht over de besteding van het geld, alsmede enige nadere inlichtingen op vragen die ik gesteld had. De reparaties zijn verricht en de auto is afbetaald. Voor de gewenste uitbreiding van het huis was de donatie ontoereikend. Wel heeft ze bedbanken en dekens gekocht voor kinderen die tot nu toe op de grond sliepen, en regenkleding en warme kleding, i.v.m. met de binnenkort beginnende regentijd. Van wat er nog over is heeft ze besloten kerstkadootjes voor de kinderen te kopen.

Debora is 45, gehuwd, en zelf moeder. Sinds zij 4 jaar geleden haar baan verloor door privatisering van de overheidssdienst waar ze werkte, heeft ze zich hieraan gewijd. Zelf was ze als kind geen wees, maar “her love for children is what made her branch into what she is now doing”. Ze probeert voor de kinderen adoptiegezinnen te vinden, en dat lukt ook, maar het aantal kinderen dat bij haar gebracht wordt is groter dan het aantal dat ze geadopteerd krijgt. Onlangs kreeg ze er een baby bij van één dag oud, gevonden op de vuilnisbelt.

Zes van haar huidige 16 kinderen zijn ziek, met o.a. TB en malaria. Deze ontvangen medische zorg, zij het dat soms behandelingen onvolledig blijven door geldgebrek. Acht kinderen gaan naar school, van de eerste tot de vijfde klas (ik denk dat we hier moeten lezen groep 3 tot 7, maar zeker weet ik het niet). Ieder trimester moet voor hen schoolgeld betaald worden; verder moeten ze schooluniformen dragen; maar het grootste probleem vormt het nieuwe paar schoenen dat ongeveer ieder kind ongeveer ieder jaar nodig heeft.

Vier personen assisteren Debora. Deze worden betaald wanneer er geld is, maar ze doen het meestal vrijwillig. Ze maken schoon, doen de was, koken, brengen naar en halen van school, en sdlapen bij toerbeurt.

Sommige kinderen worden naar haar gebracht wanneer de moeders ze in het ziekenhuis achterlaten, andere zijn op straat of in busstations gevonden, en ook zijn er die zij zelf heeft weggehaald bij familie waar ze mishandeld werden. Ze heeft nog nooit een kind geweigerd, en is des te vastbeslotener die gedragslijn vol te houden nu het aantal kinderverkrachters zo toeneemt (over dit fenomeen, dat samenhangt met de Aids-epidemie, neem ik aan dat iedereen in de kranten wel genoeg heeft gelezen).

Ze wordt met voedsel en kleding geholpen door incidentele bezoekers.

Tot zo ver de huidige stand van mijn informatie. Toen ik het geld had overgemaakt, was er nog iets van 30 Euro over. Ik kreeg toen het idee dat ik wel zou willen beginnen met het weer opkweken van het fonds (we noemen het informeel nu het Deborafonds), omdat je wel kon nagaan dat er nieuwe noden zouden ontstaan. Om een beginnetje te maken heb ik een ander veel kleiner potje dat ik al zo’n 30 jaar beheerde (het restant van de kas van een werkweek van een 5 VWO klas van de RSG Broklede in Breukelen waar we toen werkten), en dat inmiddels 165 Euro bedroeg, in het nieuwe fonds gestort. Daar komt volgende maand nog de rente voor dit jaar van het oude fonds bij, en dan staat er weer een leuk begin.

Na de bovenvermelde nadere informatie hebben we dit plan in tweeën gesplitst.

Ten eerste is duidelijk dat er geregeld geld nodig blijft voor medische zorg, voor schoeisel, schoolgeld, schoolkleding, en om de assistenten te betalen. Ik zou hiervoor wel bij voorbeeld elk half jaar een bedrag willen kunnen overmaken. Om dit mogelijk te maken zou ik donateurs willen werven die periodiek (dus bij voorbeeld maandelijks per automatische overschrijving) een bijdrage willen storten. Geen bedrag is daarvoor te klein. Je kunt nagaan dat als 200 mensen elke maand 1 Euro storten, het fonds elk jaar tot bijna de oorspronkelijke omvang zou terug groeien. Uiteraard is ook geen bedrag te groot, maar ik illustreer hiermee dat ook kleinere bijdragen wezenlijke betekenis hebben.

Ten tweede is ook duidelijk dat er een fors bedrag nodig is voor de gewenste uitbreiding van het huis, en is evenzeer duidelijk dat die nodig gaat zijn. Ik heb Zoe daarom gevraagd Debora, nog zonder een belofte te kunnen doen, een raming te vragen van de te verwachten kosten voor dit project. Het tweede plan is dan ook om jullie, los van een kleinere, maandelijkse bijdrage, een grotere eenmalige bijdrage te vragen voor dit doel. Mischien kun je dit in een zinvol verband brengen met de Sinterklaas-gedachte.

Het bankrekeningnummer van het fonds is 3106.293.713 ten name van B.H.Bal te Loenen aan de Vecht. Vergis je dus niet in die tennaamstelling. Ik krijg hulp om er een stichting of iets dergelijks van te maken, om problemen met de belastingen te voorkomen, maar zo ver is het nog niet.

Ik ga niet bijhouden wie hoeveel bijdraagt, want dat is jouw zaak en niet de mijne. We vinden het absoluut volkomen normaal als je helemaal niet reageert: misschien geef je al zo veel aan Artsen Zonder Grenzen, Amnesty International enz, dat het nu wel welletjes is. En zo niet, dan gaat dat ons nog totaal niet aan. Natuurlijk hopen we op zoveel respons dat we deze bewonderenswaardige figuur blijvend royaal kunnen steunen. Unicef doet grandioos werk. Toch breng ik nóg liever geld naar de Debora’s van deze wereld, omdat die de kanalen missen waarlangs grotere organisaties steun kunnen verzamelen, én omdat er geen geld aan overhead hoeft te worden besteed.

Wij garanderen dat je gift, op de bankprovisie na, voor 100% bij Debora terecht komt. De postzegels betalen we zelf, en ook Zoe neemt haar onkosten voor haar eigen rekening.

Ik ben van plan om, als dit project van de grond komt, jaarlijks een verantwoording te sturen aan ieder die daar prijs op stelt: hoeveel er binnengekomen is, hoeveel er overgemaakt is, waar dat aan besteed is, eventuele verdere gegevens en achtergronden, wie weet ooit iets op fotogebied. Stel je prijs op ontvangst van dat jaarverslag, laat me dan je e-mailadres weten onder vermelding van “Deborafonds” (mijn mailadres staat hier boven). Gebruik je geen e-mail, dan is het het handigste als je dat telefonisch meldt; dan zetten we je op het lijstje voor de gewone post.

Een hartelijke groet van

Ben en Mieke.